یحیی ابوزکریا، اندیشمند و فعال رسانهای، معتقد است که قضیه فلسطین در مراحل پیشین نه بهاندازهای که اولویت خیابان عربی بود، نزد نظامهای رسمی عرب اولویت داشت. این خیابان عربی بود که نقش اساسی در تحمیل حضور این قضیه بر دستور کار سیاسی و رسانهای ایفا میکرد.
بیشتر بدانید
تحول رسانهای ماه رمضان از نگاه شیخ غازی حنیه: از تربیت ایمانی تا سرگرمیهای جنجالی| الوجه الآخر
تبیین هدف روزهداری از نگاه استاد حوزه: کرامت درجاتی دارد و مؤمن نباید به اندک بسنده کند| احکام الاسلام
ابوزکریا در گفتوگوی خود توضیح داد که خیابان عربی قضیه فلسطین را با قدرت تمام حمایت میکرد و همین امر نظامها را واداشت تا به حضور رسانهای و سیاسی فلسطینیان مجال دهند. وی اشاره کرد که رادیوهای فلسطینی از چندین پایتخت عربی از جمله الجزایر، مصر و تونس پخش میشدند و این در سایه حمایت رسمی عربی صورت میگرفت که بازتابدهنده نفوذ افکار عمومی در آن مقطع بود.
وی افزود که تحول بزرگ پس از توافقهای صلح با رژیم صهیونیستی آغاز شد، جایی که جریان جدیدی پدید آمد که محدودیتهای رسانهای همسو با مسیر سیاسی را تحمیل میکرد. از جمله این محدودیتها، کاهش گفتمان ضد رژیم اشغالگر یا دعوت به مقابله با آن بود که به تغییر آشکاری در ماهیت پوشش رسانهای منجر شد.
وی اشاره کرد که رسانه عربی همواره بهطور نزدیکی با مراکز تصمیمگیری سیاسی پیوند داشته است و توضیح داد که نهادهای رسمی بهطور مستقیم یا غیرمستقیم بر محتوای رسانهای نظارت داشتند، از جمله شبکههای خصوصی، زیرا این شبکهها در چارچوب قانونی و حاکمیتی کشورها فعالیت میکنند.