گفتوگو در اسلام وسیلهای برای شناخت متقابل و تکامل افکار است نه برای چیرگی
پژوهشگر اسلامی حجتالاسلام والمسلمین دکتر شیخ لؤی المنصوری تأکید کرد که گفتوگو در اسلام برای چیرگی یک طرف بر طرف دیگر تشریع نشده است، بلکه به عنوان وسیلهای اساسی برای شناخت متقابل، تفاهم و تکامل افکار میان انسانها مطرح شده است. وی اشاره کرد که این اصل در بنیان آفرینش و وجود انسانی ریشه دارد.
بیشتر بدانید
ایران در مسابقات مفازا؛ تلاوت سید مهرداد صالحی در جمع نخبگان قرآنی جهان| إن للمتقین مفازا
پژوهشگر عراقی: چگونه عادیسازی، رسانه را به بازتعریف مفاهیم مقاومت واداشت؟| الوجه الآخر
شیخ لؤی المنصوری توضیح داد که قرآن کریم بیان داشته است هنگامی که خداوند سبحان انسان را آفرید و او را خلیفه در زمین قرار داد، این امر را با سنت شناخت متقابل میان مردم همراه ساخت. وی با استناد به آیه شریفه «و شما را به صورت ملتها و قبیلهها قرار دادیم تا با یکدیگر آشنا شوید» خاطرنشان کرد که گفتوگو راه طبیعی برای تحقق این شناخت و تفاهم است.
وی افزود که قرآن کریم اصول صحیح گفتوگو را با این سخن خداوند تعالی «و با آنان به شیوهای که نیکوتر است مجادله کن» ترسیم کرده است. المنصوری تأکید کرد که هدف از گفتوگو دستیابی به حقیقت و زدودن توهم و ابهام است، نه مجادله بیثمر، نزاع یا کشمکش.
وی اشاره کرد که گفتوگو بخشی از فطرت انسانی را تشکیل میدهد که خداوند همراه با عقل، ادراک و قدرت فهم در انسان نهاده است. المنصوری خاطرنشان کرد که غایت اساسی گفتوگو، تلاقی افکار و ارتقای آن به سوی بهترینهاست، به گونهای که تعالی و تکامل انسانی را محقق سازد.