قاسم رضوان: ایران به دنبال جنگ نیست و تغییر دکترین نظامی پیام بازدارندگی برای اشغالگر است
دکتر قاسم رضوان، بنیانگذار و صاحب مرکز بروجن برای مطالعات استراتژیک، تأکید کرد که تهران آغازگر جنگ نیست، اما گزینههای دفاعی و تهاجمی خود را در برابر تلاشهای رژیم صهیونیستی برای مختل کردن هرگونه روند مذاکرهای دارا میباشد. وی اشاره کرد که تحول در دکترین نظامی ایران پیام بازدارندگی روشنی را تشکیل میدهد، در زمانی که ایالات متحده در پی دستیابی به یک دستاورد سیاسی از طریق انعقاد یک توافق است، در حالی که درک فزایندهای از هزینه هرگونه رویارویی نظامی با ایران وجود دارد.
بیشتر بدانید
فراتر از کلمات؛ چرا رهبر به زبان قرآن با امت سخن میگوید؟| ایران الصمود و الانتصار
بازتعریف بازدارندگی با دکترین تهاجمی؛ هشدار مستقیم تهران به واشنگتن| قضیة ساخنة
قاسم رضوان گفت: حقیقت این است که ایران تا زمانی که از وجود امکان واقعی برای انتخاب این گزینه اطمینان حاصل نکند، به حمله اول متوسل نمیشود. ایران جنگ نمیخواهد، بلکه به دنبال مذاکره و دستیابی به یک راهحل و توافق است، اما در عین حال درک میکند که رژیم صهیونیستی طرفی است که بر مختل کردن هرگونه توافق یا مذاکره کار میکند. بنابراین، گامی که ایران با اعلام انتقال از حالت دفاعی به حالت تهاجمی برداشته، در جای خود صحیح بوده و حاوی پیامی واضح برای رژیم اشغالگر است. این تغییر در دکترین نظامی پیامی است مبنی بر اینکه ایرانی دریافت که آمریکایی واقعاً میخواهد به مذاکرات برود و به توافق برسد، به ویژه اینکه ترامپ امروز در پی ثبت یک دستاورد سیاسی و نشان دادن این است که در دستیابی به یک توافق هستهای با ایران بهتر از قبل موفق بوده و این همان چیزی است که او واقعاً میخواهد. اما، در مقابل، اسرائیلی هیچ توافقی نمیخواهد و تمایلی به تداوم مذاکرات بین ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی ایران ندارد.
وی ادامه داد: ممکن است اینجا این پرسش مطرح شود که نفوذ لابی صهیونیستی در داخل ایالات متحده تا چه حد بر تصمیمات رئیسجمهور آمریکا تأثیر میگذارد. این تأثیر در مرحله کنونی زیاد نیست، زیرا آنچه ما از رسواییها و افشاگریها شاهد بودیم، چه از جزیره باستن و چه سایر موارد، در چارچوب تلاش برای اعمال فشار بر ترامپ به منظور وادار کردن او به عقبنشینی از مذاکرات و دستیابی به توافق با ایران است. در واقع، رئیسجمهور آمریکا به یک برگ برنده نیاز دارد، چه در سطح داخلی و چه بینالمللی، به ویژه پس از شکستش در پرونده اوکراین، افزایش اختلافات با متحدان اروپاییاش، علاوه بر سردرگمی بزرگ در پرونده غزه و به اصطلاح توافق صلحی که درباره آن صحبت کرد. او به خوبی درک میکند که رفتن به سوی یک رویارویی نظامی با ایران تقریباً غیرممکن شده است، به دلیل هزینه بسیار بالایی که برای ایالات متحده دارد.