تهران اخیراً شاهد دو دیدار نزدیک به هم از نظر زمانی توسط وزیران خارجه ترکیه و عربستان سعودی بوده است، گامی که نشاندهنده بازتنظیم مهم منطقهای در سایه تحولات منطقه غرب آسیا پس از تجاوز صهیونیستی به غزه و تغییر نظام در سوریا است و پرسشهایی را درباره ماهیت مرحله جدید و انگیزههای این گشایش مستقیم به سوی ایران برانگیخته است.
عدنان الصباح، نویسنده و پژوهشگر سیاسی تأکید کرد که این دیدارها چندان یک تحول ناگهانی نیستند، بلکه بیشتر ادامۀ حرکتی هستند که تهران از ماهها قبل آن را به سوی تقویت ارتباط با کشورهای منطقه، به ویژه عربستان سعودی، ترکیه و مصر آغاز کرده است. میانجیگری چین مسیر نزدیکی عربستان و ایران را تسریع بخشید، اما پرسشها درباره دلایل گذار از آشتی دیپلماتیک به دیدارهای مستقیم و همزمان را پایان نداد.
وی اشاره کرد که متغیرهای «مهم و خطرناکی» وجود دارد که هر دو کشور — ترکیه و عربستان سعودی — را تحت تأثیر قرار داده و آنها را وادار به بازنگری در محاسبات خود کرده است. نخستین این متغیرها، تجاوز صهیونیستی به غزه و گسترش جبهههای محور مقاومت است که بار دیگر نقشه توازنهای منطقهای را ترسیم کرده است. دومین مورد، تحولات میدانی و سیاسی است که در سوریا رخ داده و نشان داده که شرطبندیهای ترکیه و عربستان بر ایفای نقش «تعیینکننده» در آینده سوریا محقق نشده است.