موفقیت بی‌سابقه احزاب عرب در کسب ۱۹ کرسی کنست، معادلات سیاسی رژیم صهیونیستی را وارد مرحله‌ای پیچیده و بی‌سابقه کرده است. این احزاب که از دو جریان اصلی «فهرست مشترک» (شامل حدش، تعال و بلد) و حزب اسلام‌گرای «رعم» تشکیل شده‌اند، اکنون در موقعیتی قرار گرفته‌اند که می‌توانند سمت‌وسوی تشکیل کابینه جدید را تعیین کنند. در حالی که ائتلاف راست‌گرای نتانیاهو با ۵۳ کرسی به حداقل ۸ کرسی دیگر نیاز دارد، اپوزیسیون به رهبری آیزنکوت نیز بدون حمایت بیرونی احزاب عرب قادر به تشکیل دولت نیست. این وضعیت، احزاب عرب را به «ریش و قیچی» معادلات سیاسی تبدیل کرده است؛ هرچند که این قدرت، محدودیت‌های خاص خود را دارد. فضای سیاسی جامعه صهیونیستی پس از ۷ اکتبر به شدت به سمت راست گرایش یافته و بخشی از احزاب اپوزیسیون نیز با ائتلاف با اعراب مخالفت می‌کنند.
بُعد دیگر این معادله، به سناریوهای پیش‌روی احزاب عرب و محاسبات پیچیده آن‌ها بازمی‌گردد. این احزاب اگرچه در مخالفت با ادامه نخست‌وزیری نتانیاهو با اپوزیسیون هم‌نظرند، اما ورود به ائتلاف آیزنکوت را مشروط به پذیرش شروطی مانند توقف شهرک‌سازی‌ها، خروج از غزه و تشکیل کشور مستقل فلسطینی کرده‌اند؛ شروطی که با ایدئولوژی احزاب صهیونیستی ائتلاف آیزنکوت مغایرت جدی دارد. از سوی دیگر، نتانیاهو با درک این وضعیت، ملموس‌ترین گزینه برای بقای خود را جلوگیری از ائتلاف اپوزیسیون با احزاب عربی و کشاندن انتخابات به دور جدید می‌داند تا بتواند حداقل سه ماه دیگر به عنوان نخست‌وزیر دولت اداره امور باقی بماند. این در حالی است که احزاب عرب نیز از خطر از دست دادن دستاورد کنونی خود در انتخابات آینده و تشدید محدودیت‌ها آگاهند.
در نهایت، آنچه این معادله را به یک پرونده راهبردی تبدیل می‌کند، انتخاب دشوار احزاب عرب میان «عقب‌نشینی تاکتیکی» و «پیروزی استراتژیک» است. اگر این احزاب از شروط خود برای ائتلاف با اپوزیسیون دست بکشند، می‌توانند به سقوط کابینه نتانیاهو، پایان حیات سیاسی او و ایجاد بحران جدی در حزب لیکود و جناح راست افراطی کمک کنند؛ که این خود یک پیروزی استراتژیک برای فلسطینیان محسوب می‌شود. اما اگر بر شروط خود پافشاری کنند، احتمال کشیده شدن انتخابات به دور جدید و تداوم نخست‌وزیری نتانیاهو افزایش می‌یابد. در چنین شرایطی، احزاب عرب باید میان منافع کوتاه‌مدت خود و منافع بلندمدت فلسطینیان توازن برقرار کنند؛ توازنی که نه‌تنها سرنوشت سیاسی رژیم صهیونیستی، بلکه آینده آرمان فلسطین را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.