این رویکرد دفاعی و بازدارنده، برگرفته از بیانات و سیاستهای راهبردی رهبر معظم انقلاب اسلامی است که همواره بر آمادگی کامل نیروهای مسلح برای پاسخ قاطع به هرگونه تجاوز و نادیده گرفتن مرزهای جغرافیایی در دفاع از امنیت ملی تأکید کردهاند. در همین چارچوب، عبارت «بدون محدودیت جغرافیایی» در ادبیات دفاعی ایران به این معناست که جمهوری اسلامی برای دفاع از خود و پاسخ به تجاوز، هیچ مرز فیزیکی یا فاصلهای را مانع و محدودکننده نمیداند. با توجه به حضور ۷۵۰ پایگاه نظامی آمریکا در ۸۰ کشور جهان، این اصل به معنای آن است که تمامی این پایگاهها، از منظر حقوق بینالملل و دفاع مشروع، اهدافی قانونی و مشروع برای نیروهای مسلح ایران تلقی میشوند. این رویکرد، نه یک تهدید توخالی، بلکه یک راهبرد بازدارنده است که آمریکا را در هرگونه ماجراجویی نظامی جدید، با هزینههای غیرقابل پیشبینی در سراسر جهان مواجه میکند و معادله «حمله از هر نقطه، پاسخ از هر نقطه» را تثبیت مینماید.
بُعد دیگر این معادله، به مسئولیت و هزینههای کشورهای میزبان این پایگاهها بازمیگردد. کشورهای اروپایی و سایر مناطقی که میزبان پایگاههای آمریکایی هستند، باید بدانند که سکوت در برابر استفاده تجاوزکارانه آمریکا از این پایگاهها، آنها را نیز در معرض خطر قرار میدهد. ایران با تأکید بر اینکه این پایگاهها اهداف مشروع هستند، در واقع یک پیام هشدارآمیز به این کشورها ارسال میکند: میزبانی از متجاوز، هزینهآفرین است و آنها نمیتوانند در برابر پیامدهای اقدامات آمریکا بیتفاوت بمانند. این رویکرد، فشار دیپلماتیک و سیاسی بر کشورهای میزبان را افزایش میدهد تا از تبدیل خاک خود به سکوی پرتاب برای تجاوز به ایران جلوگیری کنند.
در نهایت، آنچه این تهدید را به یک واقعیت میدانی و فنی تبدیل میکند، تجربه هدفگیری پایگاه دیهگوگارسیا در فاصله ۴ هزار کیلومتری است. این عملیات نشان داد که ایران توان بالفعل فنی و نظامی لازم برای هدف قرار دادن اهداف دوربرد را دارد و ادعاهای مربوط به محدودیتهای جغرافیایی را باطل میکند. توانمندی موشکی ایران، امروز به سطحی رسیده است که میتواند هر نقطهای از پایگاههای آمریکا در غرب آُسیا و فراتر از آن را تهدید کند. بنابراین، هرگونه تجاوز مجدد آمریکا، نهتنها با پاسخ کوبنده در منطقه مواجه خواهد شد، بلکه پایگاههای این کشور در سراسر جهان را نیز در معرض خطر جدی قرار میدهد؛ معادلهای که آمریکا و متحدانش را در یک وضعیت بازدارندگی پیچیده و پرهزینه قرار داده است.