اهمیت بابالمندب تنها به موقعیت جغرافیایی آن محدود نمیشود؛ این تنگه در محل اتصال دریای سرخ، خلیج عدن و اقیانوس هند قرار گرفته و تقریبا ۱۲ تا ۱۵ درصد از کل تجارت جهانی، از جمله ۱۲ درصد نفت جهان و ۳۰ درصد کالاهای کانتینری از آن عبور میکند. حدود ۶۰ درصد از تولید ناخالص داخلی رژیم صهیونیستی از تجارت حاصل میشود و ۹۹.۶ درصد از آن از طریق دریا تامین میگردد. با تسلط بیش از پیش انصارالله بر سواحل یمن و جزایر راهبردی، تلآویو دیگر صرفا با یک اختلال موقت در مسیرهای دریایی مواجه نخواهد بود، بلکه ممکن است با یک محدودیت راهبردی و پایدار در یکی از مهمترین مسیرهای تجاری خود روبهرو شود. مسیر جایگزین دریای سرخ، حمل و نقل در نوک جنوبی آفریقا است که تردد کشتیها را دو تا سه هفته طولانیتر کرده و هزینههای بیمه، حمل و نقل و تامین امنیت را افزایش میدهد.
تقویت موقعیت انصارالله در بابالمندب را باید نمونه دیگری از چگونگی تبدیل موقعیت جغرافیایی به یک ابزار نظامی و سیاسی در چارچوب راهبرد جنگ نامتقارن ایران دانست. ایران برای افزایش هزینههای تقابل با دشمنان خود الزاما به برتری نظامی متعارف نیاز ندارد و توسعه توانمندیهای بههمپیوسته میان گروههای مقاومت میتواند مجموعهای از نقاط فشار را در مناطق مختلف جغرافیایی ایجاد کند. از این منظر، موقعیت انصارالله در بابالمندب تنها یک مسئله مرتبط با یمن نیست، بلکه به بخشی از شبکه گستردهتری از ظرفیتهای راهبردی تبدیل شده که از خلیج فارس تا دریای سرخ و شرق مدیترانه امتداد دارد. برای رژیم صهیونیستی، این وضعیت این نگرانی را ایجاد میکند که درگیری احتمالی آینده با ایران دیگر محدود به خاک ایران یا یک میدان نبرد مشخص نباشد و مسیرهای دریایی، تاسیسات انرژی، بنادر و کشتیهای تجاری نیز در معرض فشار و اختلال قرار گیرند.
تحولات اخیر را میتوان شکستی مهم برای راهبرد رژیم صهیونیستی در جنوب یمن نیز دانست. تلآویو طی سالهای گذشته با همکاری امارات و از طریق نیروهای وابسته به شورای انتقالی جنوب، تلاش کرد حضور و نفوذ سیاسی و نظامی خود را در جنوب یمن و پیرامون بابالمندب گسترش دهد. در آبان ماه ۱۴۰۴ رسانههای صهیونیستی از اقدام تلآویو با هماهنگی ابوظبی در تاسیس شبکهای از فرودگاههای جدید در جزایر و سواحل راهبردی یمن خبر دادند. اما پیشرویهای اخیر انصارالله کل این تله فرودگاهی را خنثی کرد و جزیره میون (پریم) و شهر المخا به کنترل این جنبش درآمد. تثبیت موقعیت انصارالله دقیقا نتیجهای معکوس رقم زد؛ به جای آنکه این جنبش از گلوگاه دریایی دور نگه داشته شود، به سمت تثبیت کنترل خود بر اطراف تنگه بابالمندب حرکت میکند و جنوب یمن ممکن است به بخشی از عمق راهبردی این جنبش تبدیل شود.