علی بحرینی، هنرمند نقاش باسابقه و آئینی، همزمان با سالروز شهادت حضرت فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها)، دو اثر جدید خلق و منتشر کرد. نقاشی اول، لحظه شهادت آن حضرت و نقاشی دوم، زمان تشییع پیکر حضرت زهرا (س) توسط حضرت علی (علیه‌السلام) را به تصویر می‌کشد. این هنرمند درباره این اثر، دل‌نوشته‌ای سوزناک از زبان امام علی (ع) نوشته که بخشی از آن عبارت است از: «مهربان من فاطمه جان! این منم که بر تنهایی خود در این شب‌های تاریک روزگار مویه می‌کنم.» این آثار، بازتابی از عمق ارادت و اندوه هنرمند در سوگ بانوی دو عالم است.
استاد بحرینی این آثار را سال‌ها پیش در استان محروم بوشهر کشیده بود؛ اما به گفته منتشرکنندگان، به دلیل ناکارآمدی سیستم فرهنگی کشور که به نوعی «آپارتاید فرهنگی» نسبت به غیرساکنان تهران مبتلاست، کارهای ایشان نه‌تنها دیده نمی‌شد، بلکه حتی دچار سرقت فرهنگی نیز قرار می‌گرفت. چند سالی است که آثار این استاد بیشتر دیده می‌شود و دلیل آن دو چیز است: ضریب نفوذ بالای اینترنت که رانت‌های فرهنگی را شکسته و همچنین مهاجرت استاد به پایتخت. این روایت، نشان‌دهنده چالش‌های هنرمندان شهرستانی در عرصه مدیریت فرهنگی است.
این ماجرا بازتاب‌دهنده یک واقعیت مهم است: کشور استعدادهای مؤمن زیادی در عرصه‌های هنری دارد، اما مدیریت ناکارآمد و سوءاستفاده‌چی گاهی افراد نادرست را به جای هنرمندان واقعی بزرگ می‌کند. انتظار می‌رود مسئولان فرهنگی با اصلاح ساختارهای مدیریتی، زمینه دیده‌شدن هنرمندان شهرستانی و ارزشمند را فراهم کنند و از رانت‌های فرهنگی که موجب سرقت آثار و بی‌توجهی به استعدادهای واقعی می‌شود، جلوگیری به عمل آورند.