روزهای قبل از رحلت

علامه طباطبایی در ماه‌های پایانی عمر خود، به کلی از دنیا کناره گرفت و خود را در عالم ذکر و معنویت غرق کرد. دیگر میلی به غذا و نوشیدنی نداشت، خاموش و غرق در تفکر بود، گویی روحش پیش از جسمش به عالم دیگری رفته بود.