رژیم صهیونی با ممنوع کردن ورود محمولەهای دارویی به نوار غزه، بحرانی بیسابقه در ذخایر دارویی این منطقه ایجاد کرده است که بهطور مستقیم جان هزاران بیمار مزمن را تهدید میکند. بر اساس آمار وزارت بهداشت، ۷۱ هزار بیمار دیابتی در غزه زندگی میکنند که از جمله بیشترین آسیبدیدگان از کسری دارویی به شمار میآیند. در میان آنان، ۲۵۰۰ کودک مبتلا به دیابت نوع یک هستند که درمانشان کاملا به انسولین متکی است. احمد المدهون، پدر یزن ۱۰ ساله، هر روز سفری بینتیجه را برای یافتن دستگاه سنجش قند خون و سرنگ انسولین آغاز میکند، اما همه این اقلام از قفسههای بیمارستانها و داروخانهها ناپدید شدهاند. این بحران در پی حملات هوایی رژیم صهیونی در اوت ۲۰۲۶ تشدید شد که چهار انبار اختصاصیافته برای ذخیره دارو را هدف قرار داد و به تخریب دو انبار و آسیب جدی به دو انبار دیگر منجر شد.
بیماران دیابت نوع دو نیز از پیامدهای این بحران در امان نماندهاند. سماح صلاح، ۴۵ ساله، که در جریان جنگ سه فرزند خود را از دست داده، ناچار شده دوز داروی «آماریل» خود را کاهش دهد و آن را یک روز در میان مصرف کند. او میگوید: «وقتی قندم بالا میرود، سردردی شدید، خشکی دهان و خستگی عمومی به من دست میدهد که مانع از حرکتم میشود.» داستان صباح جمال، ۶۲ ساله، یکی از خطرناکترین پیامدهای کسری دارویی را نشان میدهد؛ زخم سادهای در پایش در جریان آوارگی، به دلیل نبود آنتیبیوتیک و درمان مناسب، به التهاب استخوان تبدیل شد و در نهایت پزشکان مجبور شدند انگشت بزرگ و بخشی از پای او را قطع کنند. دکتر وفاء عوض، که وضعیت بیماران مزمن را در یکی از مراکز درمانی پیگیری میکند، تأکید میکند: «ما با زنجیرهای کامل و از کار افتاده روبهروییم که از دستگاههای سنجش قند و نوارهای آزمایش روزانه آغاز میشود و به وسایل خنکنگهداری، تغذیه متوازن و محیط بهداشتی پاکیزه ختم نمیشود.»
دادههای سازمان بهداشت جهانی نشان میدهد که بحران دارویی در غزه از بیماران دیابتی نیز فراتر میرود. در بهروزرسانی منتشرشده در ۴ مارس ۲۰۲۶، این سازمان اعلام کرد که ذخایر ۴۶ درصد از داروهای اساسی و ۶۶ درصد از ملزومات پزشکی در سطح ذخیره صفر قرار دارد. دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل نیز در گزارشی منتشرشده در ۴ سپتامبر ۲۰۲۶ اعلام کرد که اولویتهای بهداشتی شامل داروهای بیماریهای غیرواگیر است، از جمله دو نوع انسولین «نووورپید» و «لِوِمیر» برای بیماران دیابت نوع یک، در کنار دستگاههای سنجش قند خون و نوارهای آزمایش. این دفتر تأکید کرد که ذخایر این ملزومات همچنان محدود است، در حالی که تأخیرها در دریافت مجوزهای لازم، ارائه خدمات بهداشتی اساسی را همچنان محدود میکند. بدینترتیب، رژیم صهیونی دستیابی به سرنگ انسولین در نوار غزه را به یکی از پیچیدهترین و دشوارترین کارها بدل کرده و از طریق محرومکردن بیماران از غذا، دارو و سرپناه امن، ترور آرام دهها هزار بیمار را در دستور کار قرار داده است.