بحران جنگ با ایران، کاخ سفید را به سمت رفتارهای غیرمتعارف با متحدان سوق داده است. ترامپ که از عدم همراهی متحدان اروپایی ناامید شده، با تهدید به تجدیدنظر در تعهدات امنیتی و حضور نظامی آمریکا، تلاش میکند سئول را به مشارکت در فشار دریایی بر تهران وادار کند. این در حالی است که مقامات کره جنوبی به خوبی میدانند حضور نظامی در خلیج فارس به منزله اعلان جنگ به ایران است و از سوی تهران با تهدید صریح مواجه شدهاند. سخنگوی وزارت خارجه ایران به روشنی اعلام کرده که هرگونه مشارکت عملیاتی در این منطقه، حمایت مستقیم از متجاوز محسوب شده و پیامدهای جدی دارد.
دولت سئول در تلاش است میان فشار واشنگتن و نگرانیهای امنیتی خود تعادل برقرار کند و در اظهاراتی محتاطانه از احتمال اعزام یگانهای جستجو و نجات به تنگه هرمز سخن گفته است. با این حال، افکار عمومی کره جنوبی سیگنال قویتری به دولت خود داده است. بر اساس گزارش فایننشالتایمز، ۵۵ درصد شهروندان این کشور با اعزام ناو مخالف هستند و تنها ۳۰ درصد از آن حمایت میکنند. مخالفت اکثریت جامعه، کار را برای تصمیمگیری رهبران سئول دشوارتر کرده است. علاوه بر این، سئول میداند که ۷۰ درصد نفت خام و ۲۰ درصد گاز طبیعی مایع خود را از خلیج فارس تأمین میکند و هرگونه تنش با تهران، امنیت انرژی این کشور را به خطر میاندازد.
فشار ترامپ بر کره جنوبی صرفاً برای باز نگه داشتن تنگه هرمز نیست؛ واشنگتن چند هدف همزمان را دنبال میکند. نخست، انتقال بخشی از بار نظامی جنگ به متحدان و مشروعیتبخشی بینالمللی به جنگافروزی خود با روایت «تلاش برای آزادی کشتیرانی» است. دوم، ترامپ از پرونده کره شمالی به عنوان اهرم فشار بر سئول استفاده میکند تا با تهدید به کاهش حمایت نظامی در برابر پیونگیانگ، باج سیاسی و اقتصادی بگیرد. در نهایت، سئول هنوز تصمیم نهایی خود را اتخاذ نکرده و این تصمیم به شدت به تحولات منطقه، میزان فشارهای واشنگتن و برآورد هزینههای حضور در تنگه هرمز بستگی دارد؛ برآوردی که در آن تهران از موضع قدرت، امنیت این آبراه را در دست دارد.