به اشتراک بگذارید

سدهای دوکاربره؛ سناریوی تازه ترامپ برای توجیه جنگ زیرساختی

گزارش اخیر نیویورک‌تایمز درباره «کاربری دوگانه» سدهای ایران، در حالی که مقامات آمریکایی از تداوم محاصره دریایی سخن می‌گویند، به عنوان زمینه‌چینی رسانه‌ای برای توجیه یک جنگ زیرساختی کثیف ارزیابی می‌شود؛ جنگی که هدف قرار دادن سدها و تأسیسات آب و برق را در دستور کار قرار می‌دهد و واکنش تند محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس و مسئول تیم مذاکره‌کننده را برانگیخته است.

سدهای دوکاربره؛ سناریوی تازه ترامپ برای توجیه جنگ زیرساختی

گزارش نیویورک‌تایمز با طرح این پرسش که چرا ایران در مناطق مختلف کشور به سدسازی پرداخته و برای هر کدام شبکه‌ای از راه‌ها و خطوط انتقال انرژی بنا کرده، و همچنین با اشاره به اینکه آمریکا و رژیم صهیونیستی در جریان جنگ‌های ۱۲ و ۴۰ روزه مناطق مجاور سدها را بمباران کرده‌اند، به این نتیجه‌گیری مغلطه‌آمیز رسیده که سدها حتماً کاربردهای نظامی و شبه‌نظامی دارند. این ادعا از منظر جغرافیایی و مهندسی بی‌معناست؛ سد تنها در بستر رودخانه و جایی ساخته می‌شود که امکان بند آوردن آب وجود داشته باشد و صرفه اقتصادی، مزایای کشاورزی، شیلات و تولید برق آن را توجیه کند. در اقلیم گرم و خشک ایران، سدسازی برای مقابله با خشکسالی‌های چندساله و جلوگیری از هدر رفت آب‌های سطحی ضرورتی انکارناپذیر است و جاده‌سازی نیز برای انتقال تجهیزات، مصالح و توربین به محل ساخت سد اجتناب‌ناپذیر است. بنابراین، گزارش نیویورک‌تایمز را باید تلاشی برای آماده‌سازی اذهان جهانیان و آسان کردن توجیه‌سازی چنین جنایتی دانست؛ رویکردی که پیش‌تر نیز در حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ با جنجال رسانه‌ای درباره سلاح‌های کشتار جمعی به کار گرفته شد.

بُعد دیگر این ماجرا، به وابستگی ادعایی شهرهای موشکی ایران به شبکه برق و آب سدها بازمی‌گردد. همان اندیشه‌ای که استقلال شهرهای موشکی از شبکه‌های شهری را ضروری ساخت، ناگزیر عدم اتکا به برق سدها را نیز در نظر گرفته و برای تأمین برق و آب مورد نیاز، تمهیدات مستقلی همچون خود سازه و موشک‌ها اندیشیده است. در واقع، گزارش نیویورک‌تایمز اعترافی ضمنی است به ناکامی راهبرد جنگی دشمن؛ هدف قرار دادن زیرساخت‌های متعارف مانند پل‌ها، ریل و بنادر به تسلیم نظامی ایران نینجامیده و اکنون نوبت به جنایت علیه زندگی شهروندان رسیده است. هدف قرار دادن سدها اقدامی است که حتی داعش نیز از آن پرهیز کرد، اما از رژیم صهیونیستی و ترامپی که جنایت غزه و مدرسه میناب را در کارنامه دارد، بعید نیست. توان دفاعی ایران و به‌ویژه شهرهای موشکی در دو جنگ گذشته نشان داد که با راهبرد نامتقارن، پیش‌بینی تهدیدات، دانش مهندسی بومی و استحکامات لازم طراحی شده‌اند و دشمن که از نابودی توان موشکی و پهپادی ناامید شده، به کثیف‌ترین شکل جنگ زیرساختی روی آورده است.

در نهایت، پاسخ محمدباقر قالیباف به این گزارش، نشان‌دهنده تغییر در راهبرد پاسخ متقابل ایران است. او در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «در حال زمینه‌چینی برای دور بعدی حملات به زیرساخت‌های غیرنظامی، "سدهای نزدیک به سایت‌های موشکی ایران، کاربری دوگانه (نظامی-غیرنظامی) دارند." بسیار خب. قانون جدید: هر سد، بندر یا نیروگاهی که در نزدیکی یک پایگاه آمریکایی یا اسرائیلی قرار دارد، دارای کاربری دوگانه است. ما فقط منطق خودتان را به همان شکل و بدون دخل و تصرف به کار می‌بریم.» این پاسخ، پیامی روشن برای واشینگتن و متحدانش دارد: کشورهای میزبان پایگاه‌های آمریکایی اکنون نه تنها باید نگران خاموشی، بلکه باید نگران بی‌آبی ناشی از هدف قرار گرفتن تأسیسات آب‌شیرین‌کن و خطوط انتقال آب و حتی رفتن زیر آب باشند. در واقع، انتشار چنین گزارشی را می‌توان پیامی برای سفیدشویی اقدام نابخردانه هدف قرار دادن سدها و نیروگاه‌های برق‌آبی دانست، اما پاسخ قالیباف نشان داد که راهبرد ایران در پاسخ متقابل و فرامنطقه‌ای هیچ تغییر و تزلزلی نخواهد یافت و هرگونه تعرض به زیرساخت‌های غیرنظامی ایران، با پاسخ متقابل و کوبنده در قلب منافع دشمن روبه‌رو خواهد شد.

پربازدیدترین