کمال بن یونس در تحلیل خود، نتایج انتخابات اخیر آمریکا را نه یک رویداد تصادفی، بلکه «ثمره حمایت گسترده رهبران مقاومت ملی در لبنان و کشورهای محور مقاومت تا ایران» می‌داند. او تأکید می‌کند که این تغییر در ایالات متحده، «از هیچ به دست نیامده است» و اوج دهه‌ها مبارزه مردم فلسطین از آغاز انتفاضه اول، تلاش‌های دیپلماتیک و مردمی در مجامع بین‌المللی، دانشگاه‌های سراسر جهان و مراکز تحقیقاتی است. در این زمینه، نقش فلسطینی‌ها، لبنانی‌ها و جوامع عرب و مسلمان در خارج از کشور، به‌ویژه در اروپا و آمریکا، در زنده نگه داشتن آرمان فلسطین برجسته شده است. به باور او، تلاش‌های خستگی‌ناپذیر فعالان همبستگی در افشای قتل‌عام‌های انجام‌شده در غزه، کرانه باختری و قدس اشغالی و همچنین وسعت تجاوز آمریکایی-صهیونیستی علیه لبنان و ایران، نقش تعیین‌کننده‌ای در این تحول داشته است. این تحلیل نشان می‌دهد که مقاومت و افشاگری، در نهایت توانسته‌اند بر روایت‌های رسمی و سیاست‌های قدرت‌های غربی غلبه کنند.
بُعد دیگر این تحلیل، به پیامدهای جنگ‌های تهاجمی در منطقه و تأثیر آن بر ساختار سیاسی آمریکا و رژیم صهیونیستی بازمی‌گردد. بن یونس تأکید می‌کند که این جنگ‌ها منجر به «سقوط سیاسی چشمگیر دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو» شده و به هر دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات در ایالات متحده نیز سرایت کرده است. او معتقد است که این نتایج، منجر به پیشرفت جناح مترقی در حزب دموکرات به قیمت تضعیف جناح‌های تندرو همسو با اشغالگری شده است. به عبارت دیگر، جنگ‌افروزی و حمایت بی‌قیدوشرط از رژیم صهیونیستی، نه‌تنها به شکست سیاسی رهبران این رژیم و متحدان آمریکایی‌شان منجر شده، بلکه معادلات درونی احزاب آمریکایی را نیز تغییر داده و فضای سیاسی این کشور را به سمت رویکردهای مترقی‌تر و منتقد سیاست‌های اشغالگرانه سوق داده است. این تحول، نشان‌دهنده یک تغییر پارادایم در سیاست آمریکا در قبال غرب آُسیا است.
در نهایت، بن یونس این تحولات را «یک فرصت تاریخی» برای تغییر اساسی در افکار عمومی جهانی و شکل‌گیری نظم جدید منطقه‌ای و بین‌المللی می‌داند. او معتقد است که روایت رسمی دفاع از سیاست‌های اشغالگرانه دیگر قادر به پنهان کردن واقعیت‌های موجود نیست و نخبگان حاکم غربی را در برابر یک آزمون واقعی برای ارزیابی مجدد سیاست‌های خارجی خود قرار داده است. این تحولات، به باور او، دریچه‌ای از امید و فرصتی واقعی برای کشورهای عربی، مردم آن‌ها و اعضای جوامع پراکنده در غرب می‌گشاید تا برای توقف جنگ‌ها و تجاوزات جاری علیه ایران، لبنان، فلسطین و منطقه متحد شوند. همچنین این تحولات، انگیزه‌ای اساسی برای حمایت از تلاش‌ها برای ایجاد نظم جدید منطقه‌ای و بین‌المللی است که قدرت را به‌طور عادلانه متوازن کند. به عبارت دیگر، شکست سیاسی ترامپ و نتانیاهو، نه یک پایان، بلکه آغازی برای بازتعریف مناسبات قدرت در غرب آُسیا و جهان است؛ آغازی که در آن، مقاومت و اراده ملت‌ها، نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌دهی به آینده ایفا خواهند کرد.