به اشتراک بگذارید

چپ و راست صهیونیستی در یک صف؛ اشغالگری و نسل‌کشی، نقطه اشتراک همه احزاب

انتخابات کنست رژیم صهیونیستی در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ در حالی برگزار می‌شود که این نخستین انتخابات پس از عملیات طوفان‌الاقصی و در بحبوحه شکست اهداف این رژیم در جنگ علیه ایران است؛ اما واقعیت آن است که صرف‌نظر از نتیجه، هیچ تغییری در ماهیت سیاست‌های مبتنی بر زور، توحش و نسل‌کشی این رژیم علیه ملت فلسطین ایجاد نخواهد شد و رقابت احزاب صهیونیستی، بیش از هر چیز یک «مسابقه توحش» است.

چپ و راست صهیونیستی در یک صف؛ اشغالگری و نسل‌کشی، نقطه اشتراک همه احزاب

بررسی آرایش سیاسی احزاب حاضر در انتخابات کنست رژیم صهیونیستی نشان می‌دهد که صرف‌نظر از اختلافات سطحی در سیاست‌های داخلی، همه این احزاب در ماهیت اهداف و سیاست خود علیه فلسطینیان و سایر ملت‌های منطقه دارای اتفاق نظر هستند. بر اساس گزارش‌ها، تمامی احزاب حاضر در انتخابات، مخالف سرسخت تأسیس یک کشور مستقل فلسطینی هستند و از گسترش شهرک‌سازی‌ها و تثبیت اشغالگری در سراسر فلسطین حمایت می‌کنند. حتی اردوگاه به اصطلاح چپ رژیم صهیونیستی نیز نه‌تنها با سیاست‌های اردوگاه راست در سرکوب فلسطینیان مخالف نیست، بلکه هسته اصلی درگیری را تشکیل می‌دهد. سابقه سیاه چپ‌های صهیونیست، از جمله رقم زدن فاجعه نکبت در سال ۱۹۴۸ و اجرای پروژه اشغال فلسطین، نشان می‌دهد که شرط‌بندی روی این احزاب برای بهبود شرایط فلسطینیان، یک توهم بیش نیست.

آنچه این انتخابات را به یک «مسابقه توحش» تبدیل می‌کند، اجماع همه احزاب بر ادامه جنگ نسل‌کشی علیه نوار غزه و رقابت آنان برای کشتار مردم فلسطین و آوارگی آن‌ها از غزه و کرانه باختری است. همه احزاب صهیونیستی از ادامه این جنگ حمایت می‌کنند و در این زمینه هیچ تفاوت ماهوی میان آن‌ها وجود ندارد. این اجماع، در شرایطی شکل می‌گیرد که رژیم صهیونیستی در سطح بین‌المللی با انزوای فزاینده و در سطح داخلی با چندقطبی شدن جامعه و افزایش شکاف‌ها مواجه است. با این حال، حتی این بحران‌ها نیز نتوانسته است احزاب صهیونیستی را از اجماع بر سر سیاست‌های مبتنی بر زور و توحش بازدارد. در واقع، انتخابات کنست بیش از آنکه عرصه رقابت بر سر تغییر مسیر باشد، عرصه رقابت بر سر چگونگی مدیریت ادامه این مسیر است.

در نهایت، آنچه باید مورد توجه جدی گروه‌های فلسطینی و سایر ملت‌های منطقه قرار گیرد، این واقعیت است که دل بستن به نتایج انتخابات رژیم صهیونیستی و امید به تغییر سیاست‌های این رژیم با تغییر کابینه، یک اشتباه راهبردی است. استراتژی فلسطین باید مبتنی بر وحدت داخلی، ادامه مبارزه و مقاومت ضد صهیونیستی باشد، نه شرط‌بندی روی احزابی که همه در ماهیت اهداف خود مقابل فلسطینیان مشترک‌اند. تغییر کابینه ممکن است تغییری در برخی سطوح در وضعیت داخلی جامعه صهیونیستی ایجاد کند، اما هیچ تفاوتی در استراتژی زور و توحش این رژیم حاصل نخواهد شد. بنابراین، پرسش از اینکه کدام حزب در این انتخابات پیروز می‌شود، هیچ اهمیتی ندارد؛ مهم آن است که ملت‌های منطقه و فلسطینیان، مسیر مقاومت و ایستادگی را به عنوان راهبرد اصلی خود در برابر رژیم صهیونیستی حفظ کنند.

پربازدیدترین