بر اساس گزارشهای منتشرشده، در جریان تشدید دوباره درگیریها در جنوب کشور، بهویژه در محدوده تنگه هرمز و خلیج فارس، تاکنون حدود ۵۶ فروند پهپاد MQ-9 و نزدیک به ۱۵ فروند پهپاد MQ-1 توسط یگانهای پدافندی نیروهای مسلح ایران رهگیری و منهدم شدهاند. تداوم این روند واکنش کنایهآمیز سردار حسین محبی، سخنگوی سپاه پاسداران را نیز به دنبال داشت؛ او در پیامی در فضای مجازی، بهجای عنوان MQ-9 از عبارت «MQ-Gone» استفاده کرد که در زبان انگلیسی به معنای از دست رفته و ناپدیدشده است. این بازی زبانی، نام «Reaper» (دروگر) را به نوعی به «Gone» (از دست رفته) تبدیل کرده و اشارهای کنایهآمیز به تلفات پهپادهای آمریکایی دارد.
بررسی آمار و گزارشهای مربوط به تلفات این پهپاد در سالهای اخیر نشان میدهد که مسئله فراتر از یک کنایه رسانهای است. روزنامه واشنگتنپست در ۲۲ مردادماه سال جاری به نقل از سه مقام دفاعی آمریکا اعلام کرد که حدود ۲۵ درصد از ناوگان پهپادهای MQ-9 نیروی هوایی این کشور، معادل نزدیک به ۴۵ فروند، در جریان جنگ با ایران از بین رفته است. همچنین بر اساس اسناد تصویری تأییدشده از سال ۲۰۱۷ تاکنون، ۳۲ فروند MQ-9 توسط جنبش انصارالله یمن، دو فروند به دست نیروهای مقاومت اسلامی عراق و دو فروند دیگر توسط نیروهای وابسته به گروه واگنر در لیبی هدف قرار گرفتهاند. با احتساب این موارد، مجموع پهپادهای MQ-9 سرنگونشده از سال ۲۰۱۷ تاکنون به حدود ۹۲ فروند میرسد؛ آماری که فشار عملیاتی واردشده بر یکی از مهمترین پلتفرمهای شناسایی و رزمی آمریکا را نشان میدهد.
اهمیت این ارقام زمانی روشنتر میشود که بدانیم منابع آمریکایی در ماه مه سال جاری، مجموع پهپادهای MQ-9A در اختیار نیروی هوایی و گارد ملی هوایی این کشور را حدود ۱۳۵ فروند اعلام کرده بودند. در کنار آمار تلفات، بررسی تصاویر شکارهای اخیر پدافند سپاه، توجه را به سامانههای متفاوت دفاع هوایی ایران، از جمله پرتابههای پرسهزن سری ۳۵۸ و ۳۵۹ جلب میکند که با اتکا به حسگرهای اپتیکی و غیرفعال، احتمال کشف و رهگیری خود را از سوی سامانههای هشدار راداری دشمن کاهش میدهند. سرنگونی پیدرپی پهپادهای آمریکایی تنها به معنای از دست رفتن تجهیزات چند ده میلیون دلاری نیست، بلکه بخشی از ظرفیت اطلاعاتی، نظارتی و شناسایی (ISR) آمریکا را از میدان خارج میکند و واشینگتن را با معادله دشواری میان حفظ پوشش اطلاعاتی و افزایش تلفات ناوگان خود روبهرو میسازد.