آنچه در گزارشهای اخیر درباره تحرکات هوایی در آسمان عراق و پرواز جنگندههای رژیم صهیونیستی در مسیر ایران منتشر شده، نشاندهنده یک سناریوی پیچیده و چندلایه است. بر اساس گزارش روزنامه الشرقالاوسط، مقامهای عراقی ظن دارند که رژیم صهیونیستی در حملات به مراکز نگهداری تسلیحات گروههای مقاومت، از جمله سامانههای پدافندی ساخت چین که گفته میشود از ایران به عراق منتقل شدهاند، نقش داشته است. همزمان، گزارشهایی از پرواز شبانه جنگندههای رژیم صهیونیستی با همراهی هواپیماهای سوخترسان تا نزدیکی مرز ایران منتشر شده است؛ موضوعی که از نظر نظامی اهمیت دارد، زیرا سوخترسانی هوایی امکان اجرای عملیات در مسافتهای طولانیتر را فراهم میکند. این تحرکات میتواند با هدف تمرین مسیرهای پروازی، ارزیابی واکنشهای پدافندی و نمایش آمادگی عملیاتی انجام شده باشد، اما در عین حال این خطر را نیز در خود دارد که با تحریک ایران به واکنش، زمینه سیاسی برای یک حمله احتمالی فراهم شود.
بُعد دیگر ماجرا، به وضعیت سیاسی داخلی رژیم صهیونیستی و نگرانیها درباره آینده قدرت بنیامین نتانیاهو بازمیگردد. تحلیلگران صهیونیستی، از جمله عاموس هرئیل و ناحوم برنیاع، هشدار دادهاند که احتمال آغاز یک جنگ منطقهای، با مشارکت آمریکا یا بدون آن، میتواند به ابزاری برای به تأخیر انداختن انتقال قدرت و تقویت موقعیت سیاسی نتانیاهو تبدیل شود. برنیاع هشدار داده است که شکلگیری وضعیت اضطراری و افزایش فشارهای امنیتی ممکن است رهبران مخالف نتانیاهو، از جمله نفتالی بنت و گادی آیزنکوت، را به پیوستن به دولت وحدت ملی سوق دهد. این تحلیلها نشان میدهد که در داخل محافل رسانهای و تحلیلی رژیم صهیونیستی نیز درباره درهمآمیختگی محاسبات سیاسی با تصمیمهای نظامی نگرانی جدی وجود دارد و احتمال تشدید تنش با ایران نهتنها یک مسئله نظامی، بلکه موضوعی مرتبط با بقای سیاسی نتانیاهو ارزیابی میشود.
در نهایت، عراق را نمیتوان از معادله جنگ آینده جدا کرد. گروههای مقاومت عراقی در جنگ ۴۰روزه اخیر آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، صرفاً تماشاگر تحولات نبودند و بر اساس گزارش پایگاه روداو، مقاومت اسلامی عراق در جریان ۳۹ روز درگیری، ۸۳۱ حمله با استفاده از پهپادها و موشکها علیه مواضع نظامی آمریکا، تأسیسات دیپلماتیک و برخی نقاط در اقلیم کردستان انجام داده است. این آمار نشان میدهد که جبهه عراق در جنگ اخیر هم به یکی از مسیرهای فشار بر آمریکا تبدیل شد و هم خود هدف حملات سنگین قرار گرفت. بنابراین، تلاش برای تضعیف زیرساختهای نظامی گروههای مقاومت عراق را باید در چارچوب معادلهای گستردهتر بررسی کرد؛ زیرا تجربه درگیری ۴۰روزه نشان داد که این گروهها قادرند در صورت گسترش جنگ، هزینههای نظامی و امنیتی جدیدی را به آمریکا و رژیم صهیونیستی تحمیل کنند و حتی اگر تلآویو بتواند بخشی از ظرفیتهای نظامی آنها را تضعیف کند، تضمینی وجود ندارد که بتواند از فعال شدن جبهه عراق در آینده جلوگیری کند.