فرماندهی ارتش لبنان با صدور بیانیه‌ای در واکنش به دروغ‌پردازی‌های رژیم صهیونیستی اعلام کرد: «ادعاهای ارتش اشغالگر درباره عملیات ارتش لبنان در منطقه جنوب رودخانه لیتانی دروغ، و بخشی از تلاش‌ها برای تضعیف اعتبار ارتش لبنان است.» در ادامه این بیانیه آمده است که واحدهای نظامی لبنان در دسامبر ۲۰۲۵ شروع به رسیدگی به یک تأسیسات نظامی در شهر کفر بنت‌جبیل کردند و مأموریت خود را تا ۱۶ مارس ۲۰۲۶ ادامه دادند، زمانی که به درخواست کمیته ناظر بر اجرای آتش‌بس و به دلیل تهدیدهای رژیم صهیونیستی برای بمباران آن، عملیات درون تأسیسات را متوقف و منطقه را تخلیه کردند. سپس فرماندهی ارتش لبنان به کمیته ناظر اطلاع داد که مأموریت آن هنوز کامل نشده و مقداری تجهیزات و مهمات نظامی در داخل تأسیسات باقی مانده است که متعاقباً هدف حملات رژیم صهیونیستی قرار گرفت.
بر اساس این بیانیه، علی‌رغم درخواست‌های مکرر ارتش لبنان برای ازسرگیری کار جهت تکمیل تخلیه این تأسیسات، این تلاش‌ها با امتناع رژیم صهیونیستی مواجه شد. واحدهای نظامی مأموریت خود را در ۱۵ اوت ۲۰۲۶ با هماهنگی کمیته مکانیسم ناظر بر اجرای آتش‌بس از سر گرفتند و تا تکمیل نهایی آن و تعطیلی تأسیسات در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶ به کار خود ادامه دادند. فرماندهی ارتش لبنان تصریح کرد: «تمام این حقایق و رویه‌ها نزد کمیته ناظر بر اجرای آتش‌بس مستند شده است که ادعاهای اسرائیل را رد می‌کند و واقعیت تلاش‌های انجام‌شده توسط ارتش لبنان در جنوب را اثبات می‌کند.» در پایان بیانیه نیز تأکید شده است: «تکرار دروغ‌پردازی‌های ارتش اشغالگر، بخشی از تلاش‌ها برای تضعیف اعتبار ارتش، چه در سطح محلی و چه در سطح بین‌المللی، همزمان با مذاکرات جاری است.»
این بیانیه ارتش لبنان صرفاً آمار میدانی حملات رژیم صهیونیستی نیست، بلکه بازتاب آشکاری از وضعیت وخیم سیاسی در لبنان است. مقاماتی که برای تبلیغ «توافقنامه چارچوب» به‌عنوان یک دستاورد سیاسی و دیپلماتیک عجله داشتند، اکنون در مواجهه با تخریب روزانه روستاهای جنوبی و ادامه حملات دشمن، درمانده شده‌اند. گستاخی صهیونیست‌ها در مذاکرات مستقیم با دولت لبنان به‌اندازه‌ای است که نتانیاهو و یا اسرائیل کاتس، وزیر جنگ رژیم صهیونیستی، دائماً درباره امتناع این رژیم از عقب‌نشینی حتی از یک وجب از لبنان حرف می‌زنند و در عین حال تلاش دارند خود را متعهد به مذاکره با لبنان نشان دهند و آن را یک «دستاورد سیاسی» معرفی کنند. با این حال، آنچه کابینه فعلی رژیم صهیونیستی انجام می‌دهد، عملاً هرگونه شانسی را برای دولت لبنان برای اینکه خود را به‌عنوان کسی که در آزادسازی جنوب و بازگرداندن ساکنان آن از طریق مذاکره و دیپلماسی موفق شده است به تصویر بکشد، از بین می‌برد. در واقع، رژیم صهیونیستی تلاش‌های دیپلماتیک دولت لبنان را از جوهره خود تهی می‌کند و مذاکرات را به یک تمرین آشفته تبدیل می‌کند که در چرخه‌ای از خواسته‌های این رژیم گرفتار شده است. در همین حال، مردم لبنان روزبه‌روز اعتماد خود را بیشتر از قبل به گزینه دیپلماتیک و گفتگو از دست می‌دهند و متوجه می‌شوند که تنها گزینه مقابل رژیم صهیونیستی، استفاده از زور و سلاح است؛ وضعیتی که فضای بیشتری برای حزب‌الله فراهم می‌کند تا همچنان از خلع سلاح خودداری کند.