سه سال پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، جنگ رژیم صهیونیستی علیه غزه به یکی از ویرانگرترین بحران‌های انسانی معاصر تبدیل شده است؛ بیش از ۷۴ هزار شهید، ۱۷۵ هزار مجروح، نزدیک به دو میلیون آواره و تخریب حدود ۸۲ درصد ساختمان‌های غزه، ابعاد فاجعه را نشان می‌دهد. با این حال، پرسش راهبردی این است که آیا تل‌آویو به اهداف اعلام‌شده خود دست یافته است؟ گزارش‌های منتشرشده تا اکتبر ۲۰۲۶ حاکی از آن است که حماس همچنان کنترل مدنی و سیاسی مؤثری در غزه دارد، خلع سلاح آن محقق نشده و مسئله حکمرانی غزه مطابق خواست رژیم صهیونیستی حل نشده است. به بیان دیگر، رژیم صهیونیستی در میدان تخریب پیروز شده، اما در راهبرد و سیاست با شکستی سنگین روبه‌رو شده است.
بُعد دوم شکست را باید در کارنامه اقتصادی و اجتماعی این جنگ جست‌وجو کرد. بر اساس گزارش بانک مرکزی رژیم صهیونیستی، هزینه مالی جنگ به حدود ۱۱۳٫۵ میلیارد دلار رسیده، نسبت بدهی عمومی به تولید ناخالص داخلی از ۶۰٫۵ درصد به ۶۸٫۵ درصد افزایش یافته و کسری بودجه در سال ۲۰۲۵ حدود ۴٫۷ درصد تولید ناخالص داخلی بوده است. زیان تجمعی تولید اقتصادی نیز حدود ۱۷۷ میلیارد شکل برآورد شده است. در کنار این ارقام، تراز مهاجرت از میانگین مثبت ۲۰ هزار نفر در سال‌های پیش از جنگ، به میانگین منفی ۲۰ هزار نفر در سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ تغییر کرده است؛ تغییری ۴۰ هزار نفری که نشان‌دهنده تضعیف جدی جذابیت سرزمین‌های اشغالی برای ماندن و سرمایه‌گذاری است. این ارقام ثابت می‌کند که جنگ، علاوه بر هزینه‌های انسانی برای فلسطینیان، بار مالی و اجتماعی سنگینی را نیز بر دوش رژیم صهیونیستی گذاشته است.
بُعد سوم، انزوای بین‌المللی و فشارهای حقوقی و دیپلماتیک است. خروج هیئت‌های نزدیک به ۷۷ کشور از سالن مجمع عمومی سازمان ملل در جریان سخنرانی نتانیاهو در سپتامبر ۲۰۲۶، تعلیق مذاکرات تجارت آزاد با اتحادیه اروپا، پیشنهاد تعلیق بخش تجاری توافق همکاری اروپا و رژیم صهیونیستی، و اقداماتی مانند تعلیق انتقال تسلیحات از سوی برخی دولت‌ها، نشان‌دهنده گسترش شکاف میان تل‌آویو و بخش بزرگی از جامعه بین‌المللی است. این تحولات نشان می‌دهد که جنگ غزه برای رژیم صهیونیستی تنها یک مسئله نظامی نبوده، بلکه هزینه‌ای راهبردی در روابط خارجی، مشروعیت بین‌المللی و امنیت بلندمدت ایجاد کرده است. در مجموع، سه سال پس از طوفان الاقصی، نه‌تنها رژیم صهیونیستی به اهداف اعلام‌شده خود نرسیده، بلکه در مسیر تضعیف موقعیت راهبردی خود نیز گام برداشته است.