مذاکرات لبنان و رژیم صهیونیستی با میانجیگری آمریکا پس از ماهها گفتوگو، همچنان در بنبست قرار دارد و حتی مقامهای لبنانی نیز بر این بنبست تأکید میکنند. چارچوبی که قرار بود با اجرای همزمان تعهدات دو طرف، زمینه خروج نیروهای اشغالگر صهیونیستی از خاک لبنان را فراهم کند، در عمل با اختلاف بر سر ترتیب اجرای تعهدات و ادامه حملات صهیونیستها متوقف شده است. نواف سلام، نخستوزیر لبنان، پس از دیدار اخیر خود با مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، خواستار تعیین یک جدول زمانی روشن برای اجرای توافق خروج اشغالگران شد و تأکید کرد که اجرای تعهدات باید «متقابل» و «مرحلهای» باشد و همزمان با گسترش کنترل و حاکمیت دولت لبنان، خروج کامل نیروهای اسرائیلی از خاک لبنان نیز انجام شود. این موضع در شرایطی مطرح میشود که مذاکرات پیشین نیز نتوانستهاند به نتیجه ملموسی برسند و دور هفتم مذاکرات نیز بدون دستیابی به توافق درباره مسائل اصلی ارضی پایان یافت.
از سوی دیگر، در حالی که مذاکرات ادامه داشته، اشغالگری و تهاجم صهیونیستها در جنوب لبنان متوقف نشده است. گزارشهای اخیر از ادامه حملات هوایی، توپخانهای و تخریب زیرساختها و مناطق مسکونی در جنوب لبنان حکایت دارد. همین مسئله شکاف میان وعدههای دیپلماتیک و واقعیت میدانی را برجسته کرده است. بر اساس گزارش رویترز، صهیونیستها همچنان بخشهایی از جنوب لبنان را در اشغال دارند و نیروهای این رژیم منطقهای حائل در عمق خاک لبنان ایجاد کردهاند. در چنین شرایطی، ادامه مذاکرات بدون پیشرفت ملموس در زمینه خروج نیروهای اشغالگر، برای بیروت با دشواری سیاسی بیشتری همراه شده است. نشانههای موجود از افزایش نارضایتی دولت لبنان از روند اجرای توافق از مسیر آمریکا حکایت دارند و نخستوزیر لبنان در مجمع عمومی سازمان ملل نیز گفت که تلآویو باید به تعهدات خود برای پایان اشغالگری در جنوب لبنان پایبند باشد.
این وضعیت باعث شده تا دولت لبنان این روزها بیش از گذشته به حقانیت نقش حزبالله در معادلات امنیتی لبنان پی ببرد. حزبالله از ابتدا نیز نسبت به روند گفتگوها با تلآویو مخالفت کرده و تنها راه خروج اشغالگران را ادامه مقاومت در جنوب لبنان عنوان کرده بود. ادامه حمایت آمریکا از صهیونیستها باعث شده تا به طور کلی نقش میانجی آمریکا در ارتباط با پرونده لبنان زیر سوال رود. در واقع مشکل اصلی برای بیروت این است که حمایت سیاسی آمریکا از تلآویو تاکنون به خروج کامل اشغالگران از خاک لبنان منجر نشده است. به همین دلیل، دولت لبنان بر «تبادل متقابل تعهدات»، جدول زمانی مشخص و سازوکار نظارت بر اجرای توافق تأکید دارد، اما با وجود این تأکیدات صهیونیستها همچنان بخشهایی از جنوب لبنان را در اشغال خود دارند. برخی ناظران معتقدند که چرخش قابل مشاهده در مواضع بیروت را میتوان بیش از هر چیز واکنشی به فاصله میان وعدههای دیپلماتیک و تحولات میدانی در لبنان دانست، چون برای دولت لبنان روشن شده است که صرف میانجیگری آمریکا تضمینکننده اجرای تعهدات اشغالگران نیست و واشنگتن بجای میانجیگری به بخشی از معادله پیچیده لبنان تبدیل شده است. بر این اساس، بنبست کنونی یک پیام مهم برای معادلات لبنان دارد و نشان میدهد که اگر خروج اشغالگران بدون زمانبندی باشد، به جایی نخواهد رسید.