مسعود پزشکیان، رئیسجمهور جمهوری اسلامی ایران، در سخنرانی خود در هشتاد و یکمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد، با اشاره به موضوع «بازسازی اعتماد» به عنوان محور اصلی این اجلاس، تأکید کرد که اعتماد با حرف ساخته نمیشود، بلکه نیازمند پرهیز از معیارهای دوگانه است. وی با انتقاد شدید از رویکرد غرب در قبال برنامه هستهای ایران و رژیم صهیونیستی گفت: «بمب اتم و دیگر سلاحهای کشتار جمعی این منطقه در دست رژیم صهیونیستی است، اما بازرسیها از ایران درخواست میشود.» پزشکیان افزود: «رژیم صهیونیستی دهها هزار نفر را در غزه به شهادت رساند، اما ایران در پشت میز مذاکره بمباران شد. اسرائیل بمب اتم دارد، عضو انپیتی نیست و در تمام عمر ننگین خود یک بازرس را به سرزمینش راه نداده است، اما میلیاردها دلار سلاح رایگان پاداش میگیرد و مصونیت دارد که هر پایتخت را که خواست بمباران کند.»
رئیسجمهور ایران با تکرار این جمله که «بمب در اسرائیل است، اما بازرسها در ایران حضور دارند؛ اسرائیل میکشد، ولی ایران تحریم میشود»، این وضعیت را یک «تراژدی» خواند و تصریح کرد: «تحریم، فقرا، بیماران و مردم بیگناه را هدف میگیرد و این کاری است که آمریکا میخواهد با کشورها، بهویژه با ایران انجام دهد تا مردم را قربانی مقاصد شوم و پلید خود کند.» وی با تأکید بر اینکه «اگر در پی عدالت هستیم، دوست و رقیب باید با یک معیار سنجیده شوند»، گفت: «حقوق بشر ابزار رقابت ژئوپلیتیک نیست. ایران امتیاز ویژه نمیخواهد؛ ایران حقوق برابر میخواهد و مسئولیت آن را نیز میپذیرد.»
پزشکیان در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به درسهای تاریخ گفت: «ایران در تاریخ طولانی خود یک حقیقت را به روشنی آموخته است: جهان بدون داشتن قدرت، خطرناک است، اما جهانی که فقط زبان قدرت را بفهمد، امنیت پایدار نخواهد داشت.» وی هشدار داد: «اگر حقوق بینالملل فقط زمانی اجرا شود که با منافع قدرتمندان سازگار باشد، کشورهای بیشتری به این نتیجه خواهند رسید که برای تأمین امنیت خود تنها باید به قدرت خویش تکیه کنند؛ این سرآغاز جهانی خطرناکتر برای همه ما خواهد بود.» رئیسجمهور ایران با تأکید بر اینکه «نباید اجازه دهیم که قرن بیست و یکم به دوران بازگشت به سیاست زورمندان و حکومت زورمداران تبدیل شود»، گفت: «نباید جهانی بسازیم که در آن قدرت نظامی جای مشروعیت، تحریم جای دیپلماسی، ترور جای سیاست و جنگ جای گفتگو را بگیرد.»
پزشکیان در ادامه سخنرانی خود با اشاره به مسئله فلسطین گفت: «فلسطین همچنان زخمی بر پیکر وجدان جامعه جهانی است و غزه همچنان نماد شکست سازوکارهای بینالمللی در جلوگیری از رنج غیرنظامیان.» وی با تأکید بر اینکه «دهههاست که قطعنامهها صادر میشوند اما اشغال و خشونت ادامه دارد»، افزود: «ما نمیتوانیم از صلح سخن بگوییم اما فلسطین را نادیده بگیریم. صلح پایدار در غرب آسیا بدون عدالت برای فلسطین پایدار نخواهد ماند.» رئیسجمهور ایران تصریح کرد: «تا زمانی که اشغال، تجاوز و بیعدالتی در جهان باشد، مقاومت تداوم خواهد یافت. غزه با وجود کشتار بیوقفه و ویرانی گسترده، ایمان مردم را آشکار ساخت که مقاومت را نمیتوان با بمب و محاصره وادار به تسلیم کرد.» وی با اشاره به ذات انسان گفت: «اگر یک انسانی را از سرزمینش بیرون کنند مقاومت میکند؛ اگر یک انسان را خانه و کاشانهاش را بمباران بکنند مقاومت میکند. مقاومت نکند چه کند؟ بپذیرد که قلدری بکنند، بپذیرد که از خانه و کاشانهاش بیرونش بکنند و اینها در مقابل این تجاوز ساکت بنشینند و اگر خواستند از خودشان دفاع کنند بگویند اینها تروریست هستند.»
پزشکیان با اشاره به مسائل منطقهای گفت: «مسائل منطقه ما پیش از آنکه به بهانه جنگ قدرتهای دوردست بدل شود، در خود منطقه و توسط کشورهای منطقه مجال حل دارد.» وی با تأکید بر مفهوم استقلال راهبردی افزود: «استقلال راهبردی یعنی رابطه با هیچ قدرت خارجی به امکان جنگ علیه همسایه تبدیل نشود.» رئیسجمهور ایران در بخش پایانی سخنان خود خطاب به کسانی که در تصمیمگیری، طراحی و اجرای حمله به سرزمین ایران مسئول بودند، گفت: «ملت ما قدرت نظامی و آثار تصمیمهای مخرب آنها را از نزدیک تجربه کرد و آنها تابآوری ایران را آزمودهاند. اکنون آنها به خوبی میدانند که ایران را نمیتوان با جنگ وادار به تسلیم کرد.» وی تصریح کرد: «ایران هیچگاه آغازگر هیچ جنگی نبوده است و همواره پایبندی خود را به میز مذاکره نشان داده است. جنگ را بر ما تحمیل کردند اما ما ثابت کردیم که برای دفاع از خود از جنگ نمیترسیم و برای صلح از مذاکره نمیگریزیم و تا پای جان برای دفاع از ایران عزیز ایستادهایم.»
در جریان این سخنرانی، رئیسجمهور ایران عکسهایی از رهبر شهید انقلاب، مدرسه دخترانه شجره طیبه میناب و ورزشگاه لامرد را به عنوان سند جنایت مدعیان حقوق بشر به دنیا نشان داد. پزشکیان در پایان سخنان خود با تأکید بر اینکه «ایران به سوی جهان دست همکاری دراز میکند»، گفت: «ما جهان را نه به جنگی دیگر، بلکه به صلح و عدالت فرا میخوانیم؛ نه از سر ضعف، بلکه از سر اعتماد به قدرت خود و فهم این حقیقت که هیچکس در این منطقه بهتنهایی امنیت نخواهد داشت. یا امنیت را با یکدیگر خواهیم ساخت یا ناامنی را با یکدیگر تحمل خواهیم کرد.»