موساد؛ قربانیِ جدیدِ سیاستِ «واگذاریِ مسئولیت»
برکناریِ رئیسِ ادارهٔ اطلاعات و رئیسِ بخشِ ایران در موساد، در حالی رقم میخورد که شواهد نشان میدهد نتانیاهو شخصاً طرحِ جنگ علیه ایران را تأیید کرده و با حضور در واشنگتن، حمایتِ ترامپ را برای آن جلب کرده است. روزنامهٔ «اسرائیلهیوم» این اقدامات را «فرار از مسئولیت» توصیف میکند و مینویسد که نتانیاهو که خود دهها جلسه دربارهٔ طرحِ ایران برگزار کرده، اکنون میکوشد با نشانهرفتنِ موساد، سهمِ خود را در این شکست نادیده بگیرد. این رفتار، دقیقاً الگویی است که پیشتر در قبالِ شکستِ ۷ اکتبر نیز تکرار شد؛ جایی که ارتش و دستگاههای امنیتی به کانونِ انتقادات تبدیل گشتند و نتانیاهو از پذیرشِ مسئولیتِ سیاسی سرباز زد.
طرحِ براندازی؛ یک اشتباهِ محاسباتی با ابعادِ راهبردی
آنچه رسانههای صهیونیستی از آن به عنوان «شکستِ جنگِ راهبردی» یاد میکنند، در واقع فروپاشیِ سناریویی است که بر پایهٔ برآوردِ غلط از احتمالِ شورشِ داخلی در ایران طراحی شده بود. تلآویو با همکاریِ آمریکا، این طرح را ترکیبی از فشارِ نظامی و عملیاتِ روانی برای تغییرِ نظامِ سیاسیِ ایران در نظر گرفته بود، اما نظامِ جمهوری اسلامی نهتنها پابرجا ماند، بلکه ارادهٔ ملی و انسجامِ داخلی، معادلاتِ دشمن را بر هم زد. اکنون که این سناریو به شکست انجامیده، گردانندگانِ سیاسی آن به دنبالِ واکسینهکردنِ خود از طریقِ قربانیکردنِ طراحانِ عملیاتی در موساد هستند.
نبردِ روایتها در تلآویو؛ پیشدرآمدی برایِ پاسخگوییِ سیاسی
برکناریهای اخیر، بیش از آنکه یک اصلاحِ ساختاری باشد، بخشی از نبرد بر سرِ «روایتِ شکست» است. با توجه به اینکه نتانیاهو شخصاً در طراحی و تأییدِ طرحِ ایران نقش داشته، تغییراتِ در موساد نهتنها نمیتواند او را از معادلهٔ مسئولیت خارج کند، که خود به سندی بر عمقِ بحرانِ راهبردیِ رژیم در مواجهه با ایران تبدیل میشود. همانگونه که تحلیگرانِ اسرائیلی اشاره کردهاند، این الگو احتمالاً با افزایشِ پرسشها دربارهٔ هزینههای جنگ و پیامدهایِ آن، نتانیاهو را در آینده تحت فشارهایِ سیاسیِ بیشتری قرار خواهد داد.