در اوایل جنگ ایران، حوثیها اعلام کردند که اگر ایران مورد حمله قرار گیرد، دریای سرخ «با خون دشمنانش سرخ خواهد شد.» آن هشدار چند ماه در حد یک تهدید باقی ماند؛ زیرا حوثیها بدون هیچ اقدامی فقط به تهدیدهای خود ادامه دادند. اما تهران لحظه موعود را با دقت انتخاب کرد.
در آغاز، تهران یک هواپیمای تحریمشده ایرانی را با تحقیر سازوکارهای بازرسی عربستان به فرودگاه صنعا در یمن فرستاد. سعودیها باند فرودگاه را بمباران و تخریب کردند تا مانع نشستن هواپیما شوند.
حوثیها که سالها از محدودیتهای عربستان پیروی کرده بودند، بهانهای برای تلافی یافتند. سلسله تنشهای بعدی، از حمله به فرودگاه ابهای عربستان سعودی گرفته تا حمله به تأسیسات آرمکو، برای ایجاد هراس اقتصادی جهانی کافی بود، بهطوری که قیمت نفت خام برنت برای اولین بار از زمان آغاز جنگ، بالای ۱۰۰ دلار در هر بشکه بسته شد.
فعالسازی بابالمندب به عنوان یکی از جبهههای ایران و اعمال فشار در دریای سرخ به سرعت با حملات پهپادی شبهنظامیان عراقی به تأسیسات بزرگ انرژی عربستان در ریاض و استان شرقی همراه شد و عملیات یکپارچه محور ایران را تکمیل کرد که هدف از آن فشار همهجانبه به ریاض و در عین حال ایجاد هراس اقتصادی جهانی بود.
آنچه حوثیها در ۲۰ ژوئیه با اعلام مسدودسازی باب المندب به روی عربستان سعودی انجام دادند، برای تهران بابت اعمال قدرتش بر گلوگاهی دیگر سودبخش است؛ اما این تشدید تنش برای خود حوثیها مخاطرات را در نبرد جاری با عربستان سعودی به شدت بالا میبرد. حوثیها ریسک کشاندن عربستان سعودی به یک رویارویی کامل را به جان میخرند.