به اشتراک بگذارید

تجربه جنگ چگونه ساختار فرماندهی نیروهای مسلح ایران را تغییر داد؟

قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیا(ص) و ستادکل نیروهای مسلح، دو رکن اصلی ساختار فرماندهی دفاعی کشور، در پی تحولات نظامی سال‌های ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ و تجربه جنگ‌های تحمیلی دوم و سوم، در یک مجموعه واحد ادغام شدند.

تجربه جنگ چگونه ساختار فرماندهی نیروهای مسلح ایران را تغییر داد؟

قرارگاه خاتم‌الانبیا با ستاد کل نیروهای مسلح ادغام شد

قرارگاه خاتم در ۳۰ بهمن ۱۳۶۲ و در آستانه عملیات خیبر برای ایجاد فرماندهی مشترک میان ارتش و سپاه شکل گرفت؛ ستاد فرماندهی کل قوا نیز در سال ۱۳۶۷ برای هماهنگی کلان نیروهای مسلح تأسیس شد و بعداً به ستاد کل نیروهای مسلح تغییر نام یافت.

پس از شهادت سرلشکر باقری (رئیس ستاد کل) و سرلشکر رشید و شادمانی (فرماندهان قرارگاه خاتم) در جنگ ۱۲روزه، ضرورت ادغام دو ساختار برای سرعت تصمیم‌گیری و کاهش موازی‌کاری برجسته شد.

سرلشکر علی عبداللهی که پیشتر فرمانده قرارگاه خاتم و معاون هماهنگ‌کننده ستاد کل بود، با حکم رهبری به عنوان رئیس ستاد کل نیروهای مسلح منصوب و امیر سرتیپ کیومرث حیدری جانشین او شد.

با این ادغام، کارکردهای ستادی و راهبردی ستاد کل و ظرفیت عملیاتی قرارگاه خاتم در یک مجموعه تجمیع می‌شود تا فاصله میان «ستاد» و «میدان» کاهش یابد.

در جنگ‌های جدید که عرصه‌های هوایی، موشکی، پهپادی، سایبری و اطلاعاتی را درگیر می‌کند، سرعت تصمیم‌گیری و هماهنگی میان بخش‌ها حیاتی است.

این ادغام را می‌توان یکی از مهم‌ترین تحولات ساختار فرماندهی نیروهای مسلح از پایان جنگ تحمیلی ۸ ساله تاکنون دانست.

پربازدیدترین