الوعده وفا؛ از هرمز تا بیروت ایران دیگر به وضعیت پیش از جنگ باز نخواهد گشت. واقعیت میدانی جنگ و اراده فولادین محور مقاومت، از نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران گرفته تا دیگر اضلاع شریف مقاومت، از جمله مقاومت دلاور اسلامی لبنان، یک واقعیت جدید در منطقه خلق کرده است. همهی باطل، از جمله سرکرده اصلی و شیطان بزرگ، به میدان آمدند تا اراده و عزم اردوگاه حق را بشکنند. نهتنها این اتفاق رخ نداد، بلکه حالا اردوگاه حق با اعتماد به نفس برآمده از مقاومت مردانه در برابر دیوهای بدسیرت عصر مدرن، دوزخی برای اهل باطل پدید آورده که در بنبست خود ره به ترکستان میبرند. جمهوری اسلامی ایران از پیش، بارها اعلام کرده بود که یکی از شرطهای توقف جنگ منطقهای، توقف آتش و پایان جنگ در تمام جبههها، از جمله جبهه لبنان، است. ایران پس از جنگ دیگر معادله امنیتی را فقط ناظر به تمامیت ارضی خود تعریف نمیکند. همه نظم مقاومت حالا بخشی از منافع ملّی ایران محسوب میشوند. از این جهت، همانطور که پاسداری از ایران بخشی از مأموریت مقدّس گروههای مقاومت بود، پاسداری از حریم اضلاع مقاومت و محور مقاومت هم بخشی از مأموریت مقدّس ایران بوده است. مأموریتی که حالا ایران به آن به مانند دوران پیش از جنگ نگاه نمیکند، چرا که ایران پس از جنگ با ایران پیش از جنگ متفاوت است و ایران به پیش از جنگ باز نخواهد گشت. جنگ، قدرت و اراده و اهرم کافی را به ایران داده است تا همه یکهتازیهای رژیم صهیونی را پس از ۷ اکتبر جبران کند. ایران جدید دیگر تحمل تحمیل نظم وارداتی به غرب آسیا، از جمله اضلاع مقاومت، را نمیکند. ایران جدید، معادله امنیتی اضلاع مقاومت را بخشی از کلانمعادله امنیتی خود با شیطان بزرگ میبیند. در این وضعیت، اگر قرار به اختلال و مزاحمت باشد، ایران جدید ابایی ندارد که خود رأساً وارد میدان شده و از نظمی دفاع کند که حالا دیگر بعد از پرداخت همه هزینهها در پی تحقق آن است. ایران جدید دیگر وضعیت جدید را به راحتی به دست نیاورده که دشمن بخواهد با عربدههای تهدیدآمیز این وضعیت را به وضعیت سابق برگرداند. ایران جدید به مانند سرطان صهیونیسم به دنبال توسعهطلبی ارضی نیست، اما اجازه نخواهد داد این سرطان و ارباب استکباری بزرگترش در پی اختلال در نظم طبیعی جوامع منطقه باشند. مزاحمت در برابر مزاحمت، هزینه در برابر هزینه و چشم در برابر چشم. هر جا و هر جغرافیا و هر جان و مال شریفی از اردوگاه مقاومت، به مثابه جا و جغرافیا و جان و مال ایران است. اجنبی و دشمن یا به این معادله امنیتی تن میدهد، یا اگر ندهد، به مانند جنگ ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه و انتقام یکشنبهشب از دشمن صهیونی، باید هزینه این تجاوز و تعدی را بپردازد. الوعده وفای یکشنبهشب سربازان ایران فقط خطاب به مردم شریف و مقاومت دلاور لبنان نبود؛ خطاب به دشمن آمریکایی و صهیونی هم بود که بداند وعده ایران، وعده و حرفی است که در میدان داده میشود؛ پاسخ تعدی، تعدی است و پاسخ سیلی هم سیلی. دشمن آمریکایی-صهیونی باید تمرین کند و با این معادله کنار بیاید؛ معادلهای که ایران جدید از هرمز تا بیروت آن را به دشمن تحمیل خواهد کرد.