عرشه بزرگترین و پیچیدهترین پل غرب آسیا فرو ریخت و سالها تلاش شبانهروزی مهندسان، کارگران و متخصصانی که جوانی و عمر خود را پای این پروژه گذاشته بودند، در برابر چشمانشان به تلی از آهن و بتن بدل شد.»
برای کسانی که از نخستین روزهای ساخت این پل همراه آن بودند، ماجرا تنها تخریب یک سازه عمرانی نبود. عکاسان، خبرنگاران و مستندسازانی که رشد پل را قاب به قاب ثبت کرده بودند، روایت میکنند که در آن لحظات، گویی بخشی از خاطرات و زندگی خودشان فرو میریخت.
میان دود، آتش و صدای انفجار، لنز دوربینها همچنان روشن ماند تا سندی از آن روز تلخ ثبت شود؛ روزی که دشمن توانست سازهای را ویران کند، اما نتوانست اراده ساختن، امید به آینده و باور به توانمندی ایرانیان را از میان ببرد.