فرسایش قدرت " بازدارندگی " رژیمهای امریکایی _ صهیونی یکی از پیامدهای جنگ تحمیلی سوم است که در برابر چشم جهانیان اشکار شد.
متحدان، رقبا و دشمنان امریکا پیش از این تصوری بسیار فراتر از واقعیت از قدرت نظامی امریکا در ذهن داشتند که در جنگ تمام عیار ۴۰ روزه این تصور ذهنی فرو ریخت.
فراگیر شدن گزارشهایی در میانه نبرد از کمبود معنادار تجهیزات پیشرفته از موشکهای تاد و هاوک تا ضربه پذیربودن جنگندههای نسل پنجم F۳۵ و پهپادهای MQ۹، ویران شدن سامانههای دفاع موشکی در غرب اسیا و بازگشت ناوهای هواپیما بر افسانهای امریکایی بدون شرکت در عملیات، یک رسوایی بزرگ برای پنتاگون بود که دههها با تصویرهای هالیودی شکست ناپذیری را نهادینه کرده بود.
کارشناسان نظامی هنوز هم انگشت به دهانند که چگونه ارتش امریکا با بودجه سالانه حدود یک تریلیون دلاری در برابر نیروهای مسلحی که بودجه آن کسر اندکی از آن هم نیست، نتوانسته فایق بیاید.
طلسم بازدارندگی تهدید نظامی امریکا که نیم قرن مانند"شمشیر داموکلس" بر فراز ایران وجود داشت شکسته شده است. "گزینه نظامی روی میز "هم که روسای جمهور امریکایی از جمهوری خواه تا دمکرات همیشه از ان سخن میگفتند رنگ باخته است.
این موضوع فقط سبب به هم خوردن معادلات بازدارندگی ایران با امریکا نشده است بلکه چین و روسیه هم در واقعیت از نقاط ضعف ارتش امریکا اگاه شدند که تأثیر ان در ایندهای نه چندان دور در میدان دیپلماسی نمود پیدا خواهد کرد.
دیگران از تایوان تا ممالک اروپایی هم دریافتند سلاح امریکا ضربه پذیر است و سربازانش هم روئین تن نیستند.
جنگ، میدانی برای محک قدرت نظامی امریکا بود که برای دوستانش هم دیگر اعتماد افرین نخواهد بود. این فصل نوینی در تاریخ است که نباید فراموش شود.
دکتر حسن عابدینی کارشناس ارشد مسائل بین الملل و معاون سیاسی صداوسیما