مکتب فرمانده قاسم سلیمانی یک پروژه زندگی و آینده است
در گفتوگو با شبکه الکوثر، دکتر «هناء نورالدین الموسوی»، استاد دانشگاه و پژوهشگر سیاسی، تأکید کرد که مدرسه شهید فرمانده «قاسم سلیمانی» نمایانگر یک پروژه کامل برای ساخت انسان مقاوم و بازسازی آینده غرب آسیا بر پایه بنیانهای اخلاقی و راهبردی است و صرفاً یک یادبود یا نماد شهادت طلبی نیست.
«الموسوی» توضیح داد که مدرسه فرمانده «سلیمانی» از بعد نظامی سنتی فراتر رفته و بر ساخت انسان مقاوم پیش از سلاح تمرکز دارد، در حالی که واقعگرایی سیاسی را با بعد اخلاقی درهم میآمیزد. وی اشاره کرد که از برجستهترین پایههای این مدرسه میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
بیشتر بدانید
واکاوی مکتب حاج قاسم؛ وحدت جریانهای مقاومت، دستاورد کلیدی مکتب سلیمانی است| در مصاحبه با الکوثر
چهره ارشد مقاومت در حزبالله: شهید سلیمانی، فلسطین را کانون مقاومت فرامذهبی کرد| در مصاحبه با الکوثر
- محوریت مسئله فلسطین به عنوان اساس درگیری و مرجعی بنیادین برای هر پروژه مقاومت.
- ساخت انسان مقاوم الگویی که قادر به رویارویی با چالشهای مرحله کنونی و درک پویاییهای درگیری منطقهای است.
این استاد دانشگاه افزود که شهید «سلیمانی» الگویی بینظیر در پیوند دادن میدان و دیپلماسی بنیان نهاد و هماهنگی بین قدرت سخت و نرم را محقق ساخت؛ الگویی که در صورت تبدیل شدن از یک تجربه فردی به یک روش نهادی قادر به پرورش کادرهای آگاه و شایسته، تداومپذیر خواهد بود.
«الموسوی» اشاره کرد که رویارویی با جنگ رسانهای معاصر علیه روایت مقاومت، نیازمند یک راهبرد خردمندانه است که واقعگرایی و ارزشهای انسانی را گرد هم آورده و اعتبار مقاومت را در برابر افکار عمومی داخلی و جهانی تثبیت کند. وی تأکید کرد که رسانههای وابسته به محور مقاومت مسئولیتی تاریخی در تولید محتوای حرفهای و آگاهانه دارند، محتوایی که قادر به مقابله با انحرافافکنی و ساخت آگاهی جمعی پایدار باشد.
وی همچنین تأکید کرد که تبدیل مکتب شهید «سلیمانی» به گفتمانی زنده و اثرگذار، نیازمند بازتعریف انسان مقاوم در پرتو نسل جدید است؛ آن هم از طریق تربیت، رسانه دیجیتال و برنامههای آموزشی، به گونهای که انسان به تولیدکننده معنا، منتقد روایتهای مسلط و درگیر در مسائل عدالت و کرامت در سطح منطقهای و بینالمللی تبدیل شود.
«الموسوی» در پایان سخنان خود گفت: مدرسه فرمانده سلیمانی تنها یک یادبود یا افسانه نیست، بلکه پروژهای برای آینده غرب آسیا است؛ آیندهای که بر ارزشهای مشترک و عدالت استوار بوده و از وابستگیهای تنگنظرانه فراتر میرود تا الگویی برای همکاری منطقهای و بیداری ملتها در رویارویی با سلطه خارجی باشد.