انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۹۷۹، تحولی تاریخی و الهامبخش بود که به حکومت شاه محمد رضا پهلوی پایان داد؛ حکومتی که به عنوان نماد استبداد و وابستگی به غرب شناخته میشد.
این انقلاب از حرکت گسترده مردمی به رهبری آیتالله خمینی و نیروهای مذهبی و سیاسی آغاز شد و در سرنگونی نظام سلطنت و اعلام جمهوری اسلامی موفق گردید. این انقلاب با سر دادن شعارهای استقلال سیاسی و رد هژمونی خارجی، مرحله جدیدی را در ساختار دولت و تصمیمگیری سیاسی بنیان نهاد.
انقلاب ایران که دههها پیش به وقوع پیوست، پایهگذار یک دولت قدرتمند در حوزههای مختلف، از جمله عرصه نظامی شد. همچنین ملتها، از جمله یمن، از این انقلاب بهرهمند شدند؛ انقلابی که در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۴ قیمومت آمریکا را سرنگون کرد و منجر به تغییری بنیادین در موازنه قوا در داخل یمن گردید.
این دو انقلاب در این که هر دو حرکتهای مردمی علیه نظامهای مورد حمایت خارجی هستند و در اتخاذ گفتمان استقلال، حاکمیت و رد هژمونی خارجی، با یکدیگر اشتراک دارند.