هر روز حدود ۱۰ الی ۲۰ آتشفشان در اقصی نقاط زمین فوران می‌کنند.
کلمه‌ی آتشفشان در اصل از اسم الهه‌ی رومی آتش (Vulcan) گرفته شده است.
جنوبی‌ترین آتشفشان فعال روی زمین، در قطب جنوب قرار دارد. از این آتشفشان کریستال فوران می‌کند.
در اندونزی یک آتشفشان وجود دارد که از آن شعله‌های آبی بیرون می‌آید.
در سال ۱۶۰۰ فوران یک آتشفشان در پرو باعث به‌وجود آمدن قحطی و کشته شدن بسیاری شد.
مقامات ژاپنی در اطراف آتشفشانی در کوه «میهارا» حصاری ساخته است تا از خودکشی با پریدن در آتشفشان جلوگیری کنند.
در سال ۱۹۴۳ یک سوراخ کوچک در مزرعه‌ی ذرت کشاورزی در مکزیک، بعد از یک هفته به آتشفشان بزرگی تبدیل شد که بعد از یک سال ارتفاع آن به ۳۳۵ متر رسید.
هیچ کشوراروپایی به اندازه‌ی ایتالیا آتشفشان ندارد؛ این شبه جزیره روی گسل قرار دارد.
در سال ۱۹۸۶ یک دریاچه‌ی آتشفشانی در کامرون، واقع درآفریقا، گاز سمی CO2 فوران کرد که باعث شد ۱۷۴۶ نفر در عرض چند دقیقه کشته شوند.
۸۰ درصد فوران‌های آتشفشانی زیر آب اتفاق میفتد.
برخی فوران آتشفشان‌ها بازهای الکتریکی قوی ایجاد م کنند که رعد و برق آن به طول دو مایل هم می رسد.
در جهان حدود ۱۵۰۰ آتشفشان فعال وجود دارد.
در منظومه‌ی شمسی، سیاره ونوس با بیش از ۱۶۰۰ آتشفشان، بیش از سایر سیاره‌ها آتشفشان دارد.
۷۵ درصد از آتشفشان‌های فعال و خاموش جهان در حلقه‌ی آتش واقع شده است.
بزرگ‌ترین آتشفشان زیر آب جهان، تامو ماسیف است که اندازه‌ی آن معادل مساحت نیومکزیکو است.