فارن پالیسی در تحلیل خود به این نکته کلیدی اشاره می‌کند که اعزام نظامیان سوری به یمن، برخلاف تصور واشینگتن و ریاض، نمی‌تواند مسیر جنگ را تغییر دهد، اما پیامدهای عمیقی برای خود سوریه به همراه خواهد داشت. ارتش سوریه که پس از سال‌ها جنگ داخلی ازهم‌گسیخته و کم‌تجهیزات است، در یمن با جنبشی مواجه خواهد شد که سال‌ها در خاک خود جنگیده و در پایگاه‌های کوهستانی سنگر گرفته است. نیروهای سوری هیچ تجربه مشابهی در یمن ندارند و فاقد بخش زیادی از تجهیزات سنگین مورد نیاز برای یک کارزار طولانی‌مدت هستند. از سوی دیگر، پیروزی جنگجویان الشرع در سوریه به معنای کاربلدی آن‌ها در جنگ یمن نیست؛ آن‌ها در زمینی آشنا علیه ارتشی جنگیدند که روحیه‌اش را باخته بود، در حالی که در یمن با واقعیت‌های کاملاً متفاوتی روبه‌رو خواهند شد. این تحلیل نشان می‌دهد که مداخله سوریه در یمن، بیش از آنکه یک گزینه نظامی مؤثر باشد، یک ماجراجویی پرهزینه و پرمخاطره است.
بُعد دوم این تحلیل، به پیامدهای سیاسی و امنیتی مداخله سوریه در یمن برای خود دمشق بازمی‌گردد. رویکرد الجولانی تاکنون جلب نظر قدرت‌های رقیب بدون تعهد به یک اردوگاه خاص بوده است تا از این روابط بهره‌مند شود بدون آنکه در رقابت‌های آن‌ها گرفتار گردد، اما حفظ این انعطاف‌پذیری دارد سخت‌تر می‌شود، چرا که کشورهایی که به سوریه کمک مالی کرده‌اند، توقع جبران دارند. پیوستن به کارزار عربستان علیه یمن، احتمالاً سوریه را در سیبل ایران و متحدان منطقه‌ای‌اش قرار خواهد داد. در ماه مارس، «هیئت هماهنگی مقاومت عراق» به الشرع هشدار داد که دخالت سوریه علیه متحدان ایران به منزله «اعلام جنگ علیه کل محور مقاومت» خواهد بود و تهدید کرد که سوریه را به یک «میدان نبرد باز» تبدیل می‌کند. با انتشار گزارش‌هایی از احتمال اعزام نیروهای سوری به یمن، این هشدارها مستقیم‌تر شد و باقر الزبیدی، وزیر کشور سابق عراق، تهدید کرد که اگر الشرع نیرو اعزام کند، سوریه ممکن است با «حملات ویرانگر یمنی‌ها» و حملاتی «از جبهه‌های دیگر» مواجه شود. این وضعیت نشان می‌دهد که مداخله در یمن، نه‌تنها ثبات سوریه را تهدید می‌کند، بلکه می‌تواند دستاوردهای دیپلماتیک و اقتصادی دمشق را نیز به خطر بیندازد.
در نهایت، آنچه این ماجرا را پیچیده‌تر می‌کند، مخالفت افکار عمومی سوریه با اعزام نیرو به یمن است. چشم‌انداز ارسال نیرو به یمن، خودِ سوری‌ها را نگران کرده است. یک تحلیلگر سوری نوشته که «خون سوری فروشی نیست» و اعزام پیشنهادی را «غیرقابل قبول» خوانده است. دیگری کابوس تلافی ایران را مطرح کرده: «اگر ما با یمنی‌ها بجنگیم و ایران با موشک‌باران ما پاسخ دهد، چه کسی جلوی آن را خواهد گرفت؟» یا همان‌طور که دیگری در ایکس اعلام کرده: «ورود به جنگی که ربطی به ما ندارد، حماقت محض است.» طنز ماجرا اینجاست که کشورهایی که در سوریه سرمایه‌گذاری می‌کنند، ممکن است اکنون این کشور را به سمتی سوق دهند که ثباتش به خطر بیفتد. حمایت‌های عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان در سال‌های اخیر به الشرع کمک کرده تا جایگاه منطقهای سوریه را بازسازی کند، اما دمشق را نیز به‌طور روزافزونی به این کشورها وابسته کرده است. این وضعیت نشان می‌دهد که مداخله سوریه در یمن، نه‌تنها یک اشتباه راهبردی است، بلکه می‌تواند به یک بحران داخلی و منطقهای گسترده‌تر منجر شود که هزینه‌های آن برای دمشق و متحدانش بسیار سنگین خواهد بود.