منابع لبنانی با افشای ابعاد سیطره عربستان سعودی بر دولت لبنان، از مأموریت جدید یزید بن فرحان، فرستاده ریاض در بیروت، خبر دادند. بر اساس این گزارش‌ها، دولت نواف سلام از زمان روی کار آمدن خود کاملا وابسته به طرف‌های خارجی بوده و قدرت خود را از خارج گرفته است. ابراهیم امین، سردبیر روزنامه الاخبار، در مقاله‌ای نوشت: «وقتی کشوری کاملا تحت قیمومیت خارجی باشد، آینده نهادهای آن هم تابع محاسبات قدرت‌های قیم می‌شود.» نقش عربستان در به قدرت رسیدن نواف سلام و جوزف عون بسیار پررنگ بوده و ریاض از دو سال گذشته تاکنون اراده خود را به‌شکل کامل به دولت لبنان تحمیل کرده است. از زمان شهادت سید حسن نصرالله، عربستان وارد همه جزئیات امور لبنان شد و بعد از توافق با آمریکایی‌ها، جوزف عون را به‌عنوان رئیس‌جمهور لبنان انتخاب کرد.
در همین راستا، مداخلات سعودی‌ها در عرصه سیاسی لبنان بیش از پیش افزایش یافته و یزید بن فرحان با دستورات و دستورالعمل‌های قبلی و بدون مواجهه با حتی یک صدای مخالف، وارد بیروت شده است. در شرایطی که لبنان اساسا توسط مردم و حاکمان خود اداره نمی‌شود، فرستاده سعودی به راحتی در این کشور جولان می‌دهد و به نوعی اختیار تام دارد. عربستان همچنین قطر را تحت فشار قرار داده تا تمام تعاملات خود را با نیروهای سیاسی لبنان قطع کند و به مهره‌های خود دستور داده از هر تعاملی با امارات خودداری کنند. منابع آگاه گزارش دادند که یزید بن فرحان به دنبال انجام یک معامله بزرگ است: تمدید دوره پارلمان تا سال ۲۰۳۰ در ازای ترمیم کابینه که جریان آزاد ملی را وارد دولت می‌کند، به شرطی که سلام تا انتخابات پارلمانی بعدی نخست‌وزیر باقی بماند. هدف دیگری که یزید به دنبال دستیابی به آن است، حذف هرگونه احتمال بازگشت سعد حریری به عرصه سیاسی لبنان است.
نگرانی اصلی ریاض از این است که اگر دولت نواف سلام سقوط کند، حامیان عربستان نتوانند به سرعت دولت جدیدی را در لبنان تشکیل دهند و شرایطی که با تشکیل دولت سلام همراه بود، دیگر وجود نداشته باشد. گزارش‌های منابع لبنانی نشان می‌دهد که آنچه موجب مداخله سریع عربستان شد، این بود که برخی طرف‌ها در لبنان می‌خواستند با تعیین تاریخی برای جلسه دولت جهت بحث در مورد عملکرد دولت نواف سلام، آن را در معرض یک آزمون سیاسی قرار دهند که شاید منجر به سقوط این دولت می‌شد. بنابراین عربستان از ترس سقوط دولت نواف سلام، خیلی زود به عون اطلاع داد که سقوط دولت غیرقابل قبول است. ریاض همچنین مهره‌های خود را در داخل لبنان بسیج کرد تا مطمئن شود که جناح‌های پارلمانی همسو با عربستان، جلوی سقوط دولت نواف سلام را می‌گیرند. مداخلات سعودی‌ها به جایی رسید که یزید بن فرحان حتی کسی را برای نظارت بر نمایندگان مجلس در طول جلسه فرستاد. با این حال، این واقعیت که دولت نواف سلام تنها ۶۸ رأی کسب کرد، نگران‌کننده‌ترین سیگنال را ارسال کرد: در یک لحظه استثنایی، سلام می‌تواند با کمتر از نیمی از آرای نمایندگان مجلس سقوط کند.