جماعت اخوانالمسلمین که پس از سال ۲۰۱۳ به حاشیه سیاسی در مصر رانده شده است، امروز در عرصه رسانه با دوگانگی شدید روبروست. رقابت میان صلاح عبدالحق در جبهه لندن و محمود حسین در جبهه ترکیه، به ساختارهای رسانهای این گروه کشیده شده است. جدایی وبسایت رسمی «اخوان آنلاین» از «اخوان سایت» به عنوان پلتفرم جبهه لندن، نشان میدهد که این شکاف توانایی گروه را برای ارائه پیام واحد و منسجم از بین برده است. اتهامات فساد و ادعاهای متضاد درباره مشروعیت رهبری، هماهنگی رسانهها را حول استراتژی مشترک تضعیف کرده است.
با وجود این اختلافات، اخوان توانسته است با تغییر استراتژی از رسانه سنتی به شبکههای اجتماعی، حضور خود را در فضای مجازی تداوم بخشد. شبکههایی مانند «مکملین تیوی» از لندن، «وطن» از ترکیه و پلتفرمهای تاثیرگذارتری مانند «شبکه رصد الاخباریه» با میلیونها دنبالکننده در فیسبوک و یوتیوب، نقش کلیدی در انتشار روایتهای این گروه دارند. چهرههای تاثیرگذاری مانند معتز مطر و محمد ناصر نیز جمعا میلیونها دنبالکننده دارند و اغلب از شبکههای ماهوارهای سنتی تاثیرگذارتر شدهاند. این تحول نشان میدهد که جنبش به جای وابستگی به سیگنال ماهوارهای، از قابلیت عبور از مرزها در فضای آنلاین بهره میگیرد.
نکته قابل تامل، ارزیابیهای متفاوت از وضعیت فعلی رسانههای اخوان است. رسانههای وابسته به دولت مصر با انتشار گزارشهایی از «سقوط ابزارهای هیاهو» سخن میگویند و معتقدند مخاطب مصری از روایتهای سیاسیزده این گروه روی گردانده است. با این حال، تعطیلی برخی شبکههای تلویزیونی لزوما به معنای از بین رفتن توان رسانهای اخوان نیست. استراتژی جدید این گروه به سمت توزیع غیرمتمرکز آنلاین متمایل شده که امکان انتشار محتوا را بدون نیاز به مقر ثابت فراهم میکند. این روند همسو با روندهای جهانی است که در آن پلتفرمهای دیجیتال به ابزار اصلی دستیابی به مخاطبان هدف تبدیل شدهاند و آینده نفوذ رسانهای اخوان به توانایی آن در مدیریت شکافهای داخلی و یکپارچهسازی روایتهای خود بستگی دارد.