ایران تسلیم نشده، عبور و مرور از طریق تنگه هرمز همچنان بهشدت مختل است و هیچ مسیر روشنی برای پایان دادن به درگیری که ترامپ زمانی پیشبینی میکرد ظرف چهار هفته تمام میشود، وجود ندارد. اکنون، آمریکا با اذعان ضمنی به اینکه حملات نظامی بیشتر باعث امتیازگیری از ایران نخواهد شد، به کمپین فشار اقتصادی بازگشته است.
آنچه در آینده رخ میدهد مشخص نیست، اما بسیاری از پیامدهای پایدار و احتمالی این جنگ برای آمریکا، ایران و اقتصاد جهانی از هماکنون آشکار شده است. در ادامه شش مورد از این پیامدها آمده است:
1️⃣ ترامپ در عرصه سیاسی و احتمالاً انتخابات تاوان میدهد
این جنگ از همان ابتدا نامحبوب بود و اکنون نامحبوبتر هم شده است. طبق نظرسنجی رویترز/ایپسوس، نرخ محبوبیت ترامپ از زمان آغاز درگیری از ۴۰ درصد به ۳۳ درصد کاهش یافته است. خشم رایدهندگان از قیمتهای بالا، پیش از انتخابات میاندورهای نوامبر برای حزب جمهوریخواه ترامپ دردسرساز شده است.
2️⃣ جنگ اقتصاد جهان را تکان داده، البته کمتر از آنچه بیم آن میرفت
حملات آمریکا و اسرائیل به بسته شدن تنگه هرمز منتهی شد که حدود یکپنجم انرژی جهان را منتقل میکرد. این اختلال قیمت نفت را بهشدت افزایش داد و ترس از رکود جهانی را برانگیخت. آسیبهای اقتصادی این جنگ قابل توجه بوده اما شدت آن کمتر از تخمینهای اولیه بسیاری از اقتصاددانان بوده است.
3️⃣ ایران آسیب دیده اما شکست نخورده است
نیروهای نظامی و اقتصاد ایران متحمل آسیبهای شدیدی شدهاند، اما تهران همچنان موشکها و پهپادهایش را حفظ کرده و همچنین میتواند تنگه هرمز را بسته نگه دارد.
4️⃣ خاورمیانه بیثبات شده و متحدان آمریکا در معرض خطر قرار گرفتهاند
جنگ آمریکا و اسرائیل قرار بود ایران را بهعنوان یک تهدید برای خاورمیانه از میان بردارد، اما تحلیلگران میگویند این اقدام در عوض تهران را جسورتر کرده، امنیت منطقه را کاهش داده، به اقتصاد کشورهای خلیج فارس آسیب زده و زنجیرههای تأمین را مختل کرده است.
5️⃣ دستیابی ایران به سلاح هستهای ممکن است زمان بیشتری ببرد
ارزیابیهای اطلاعاتی آمریکا در ماه مه، «زمان گریز» هستهای تخمینی ایران (یعنی زمان مورد نیاز برای تولید مواد شکافتپذیر کافی برای یک بمب) را تا یک سال برآورد کرده، در حالی که این زمان قبل از جنگ تا شش ماه بود.
6️⃣ آمادگی نظامی آمریکا کاهش یافته است
مهمات به یک نگرانی عمده تبدیل شده است. ارتش آمریکا «تقریباً تمام» ذخیره جهانی خود از برخی موشکهای نقطهزن را مصرف کرده است. حدود ۶۵ درصد از موشکهای رهگیر پاتریوت نیز مصرف شده و ذخیره موشکهای رهگیر تاد به حداقل ۳۸ درصد کاهش یافته است. واشینگتن همچنین جنگندهها، ناوهای جنگی و سایر تجهیزات را از اروپا و شرق آسیا به خاورمیانه منتقل کرده که این امر موجب طولانیتر شدن مأموریتها و تردید درباره آمادگی آمریکا در سایر نقاط شده است.