مقبره TT 209 در اقصر، نه يك گورستان معمولي، بلكه آيينهايي است كه تغييرات عميق فرهنگي و اقتصادي مصر باستان را در طول سه قرن نشان ميدهد. پژوهشگران اسپانيايي و مصري دريافتهاند كه الگوي تدفين در اواخر سلسله بيست و پنجم دگرگون شده است؛ ديگر اجساد در تابوتهاي جداگانه دفن نميشدند، بلكه در فضاهايي قرار ميگرفتند كه پيشتر براي مردگان ديگر استفاده شده بود. اين تغيير، صرفاً ناشي از فقر نبود، بلكه تحولي در نگرش به مردگان و آيينهاي پس از مرگ را نشان ميدهد، آن هم در دوراني كه مصر تحت تأثير حكام نوبي، ايراني و سپس بطلميوسي قرار داشت.
عجيبترين كشف اين مقبره، سگ موميايي شدهاي است كه روي پاهاي دو انسان قرار داده شده بود، در حالي كه دستان آنها به شكل اوزيريسي روي سينه قرار داشت. اين اولين مورد مستند در باستانشناسي مصر است كه يك حيوان موميايي شده مستقيماً روي بدن انسان دفن شده باشد. برخي پژوهشگران اين سگ را نماد «آنوبيس»، خداي سگسراي جهان مردگان ميدانند و بر اين باورند كه شايد نقش راهنمايي مردگان در سفر به زندگي پس از مرگ را داشته است. وجود چنين پديدهاي در كنار تغيير وضعيت دستهاي مومياييها از حالت ضربدري به كشيده، نشان از بازتعريف مستمر آيينهاي ديني در طول زمان دارد.
اهميت پژوهش TT 209 فراتر از يك مقبره است؛ اين محوطه به پژوهشگران اجازه داده است تحولات اجتماعي و ديني مصر باستان را از نحوه قرارگيري اجساد، نه فقط اشياي باقيمانده، بازسازي كنند. دفن مجدد در فضاهاي پيشين، ناپديد شدن تابوتها، و انباشت استخوانهاي هزاران قطعه، همگي حكايت از جامعهاي دارد كه سنتهاي خود را با شرايط تاريخي و سياسي تطبيق داده است. اين كشف بار ديگر ثابت ميكند كه منطقه باستاني تب و اقصر، هنوز پس از هزاران سال، يافتههاي تازهاي براي درك عميقتر از فرهنگ مصر باستان در اختيار پژوهشگران قرار ميده