مجموعه تاریخی امیرچخماق در قلب بافت تاریخی یزد، روایتگر قرنها پیوند نیایش، معماری و زندگی اجتماعی این شهر کهن است. این مسجد که به دستور امیر جلالالدین چخماق، حاکم وقت یزد و از سرداران شاهرخ تیموری، بین سالهای ۱۴۱۸ تا ۱۴۳۸ میلادی ساخته شده، با حمایت همسرش ستیفاطمه خاتون به عنوان یکی از شاخصترین یادمانهای مذهبی و معماری ایران شناخته میشود . این بنا که به نامهای «مسجد دهوک» و «جامع نو» نیز شهرت دارد، پس از مسجد جامع یزد، دومین مسجد مهم این شهر محسوب میشود و از دیرباز به عنوان پایگاه معنوی و مرکز تجمع مردم منطقه نقشآفرینی کرده است .
مسجد امیرچخماق با نمای سهطبقه از طاقهای مقعر متقارن، دو مناره بلند و گنبد مزین به کتیبههایی به خطوط کوفی، نسخ و ثلث، جلوهای کمنظیر از هنر و معماری عصر تیموری را به نمایش میگذارد . کتیبههای کاشیکاری شرقی بنا با خط ثلث و کتیبه ورودی با خط نسخ، اسنادی از وقفنامه و قدمت این اثر را در خود جای دادهاند . این مسجد که در تاریخ ۷ دسامبر ۱۹۳۵ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده، در دل مجموعهای بزرگتر شامل میدان، بازار، تکیه، آبانبار و کاروانسرا قرار دارد . عمارت تاریخی امیرچخماق در طول قرون متمادی، ضمن حفظ کارکرد مذهبی خود، میزبان آیینهای سوگواری و مناسبتهای ملی بوده و امروز به عنوان یکی از مقاصد اصلی گردشگران داخلی و خارجی استان یزد به شمار میرود .