۱. افول بیسابقه حمایت عمومی؛ پایینترین سطح از آغاز جنگ
تازهترین نظرسنجی مشترک رویترز و ایپسوس که در تاریخ ۲۴ تا ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۶ (۳ تا ۵ مرداد ۱۴۰۵) میان ۱٬۲۴۶ بزرگسال آمریکایی انجام شده، نشان میدهد که حمایت از جنگ ایران به ۳۳ درصد کاهش یافته است؛ این رقم پایینترین سطح از زمان آغاز درگیری در ۲۸ فوریه (۹ اسفند) محسوب میشود. با وجود افزایش سه درصدی محبوبیت شخصی ترامپ به ۳۷ درصد، حمایت از جنگ برای پنج ماه متوالی زیر ۴۰ درصد باقی مانده است. این میزان حمایت در مقایسه با ماههای ابتدایی جنگهای عراق (حدود ۷۰ درصد) و افغانستان (حدود ۹۰ درصد) بهمراتب پایینتر است و شکاف عمیقی میان افکار عمومی آمریکا و سیاست خارجی کاخ سفید را نمایان میسازد.
۲. ابهام راهبردی؛ مهمترین عامل سقوط حمایتها
مهمترین یافته نظرسنجی، ابهام عمیق افکار عمومی درباره اهداف جنگ است. بر اساس این نظرسنجی، ۶۹ درصد از آمریکاییها — از جمله ۴ نفر از هر ۱۰ جمهوریخواه — معتقدند دونالد ترامپ نتوانسته است اهداف دخالت نظامی آمریکا در ایران را بهروشنی تبیین کند. ترامپ در طول پنج ماه گذشته، اهداف متغیر و متناقضی را برای این جنگ مطرح کرده است: از «کمک به ایرانیان برای سرنگونی رهبرانشان» و «نابودی توان موشکهای بالستیک ایران» تا «جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای». رأیدهنده جمهوریخواهی مانند «الکس ووماک» بهصراحت اعلام کرده: «مشخص نیست چرا با آنها وارد جنگ شدیم. واقعاً نمیدانم». کاخ سفید در واکنش، اعتبار این نظرسنجی را زیر سؤال برده و اعلام کرده که ترامپ تصمیمات خود را بر اساس «نظرسنجیهای سیال» اتخاذ نمیکند.
۳. هزینههای انسانی و اقتصادی؛ فشار مضاعف بر رأیدهندگان
جنگ پیامدهای سنگین انسانی و اقتصادی برای آمریکا داشته است. پنتاگون تاکنون کشته شدن ۱۸ نظامی آمریکایی را تأیید کرده است و هزینه جنگ به ۳۷٫۵ میلیارد دلار رسیده است. هزاران غیرنظامی در ایران و لبنان جان خود را از دست دادهاند که یک نمونهٔ تراژیک آن، قتلعام ۱۵۶ کودک و معلم در بمباران مدرسه شجرهطیبه میناب در روز نخست جنگ بود. همزمان، میانگین قیمت بنزین در آمریکا از حدود ۳ دلار پیش از جنگ به بیش از ۴ دلار برای هر گالن رسیده است. الکس کونانت، استراتژیست جمهوریخواه، هشدار داده که ادامه جنگ از چند جهت به حزب جمهوریخواه آسیب میزند: «دولت از ابتدای سال بر ضرورت موفقیت در حوزه اقتصاد تأکید داشت، اما وقتی تمرکز اصلی روی سیاست خارجی قرار میگیرد، دفاع از عملکرد اقتصادی بسیار دشوارتر میشود».
۴. تأثیر بر انتخابات میاندورهای؛ شکاف در آرای مستقلها
نارضایتی از جنگ، بهویژه در میان رأیدهندگان مستقل که نقش تعیینکنندهای در انتخابات میاندورهای نوامبر دارند، بهوضوح مشاهده میشود. بر اساس نظرسنجی، ۳۶ درصد از مستقلها از نامزدهای دموکرات حمایت میکنند، در حالی که این رقم برای جمهوریخواهان تنها ۲۰ درصد است. حتی متحدان نزدیک ترامپ نیز به نامزدهای جمهوریخواه توصیه میکنند که از رئیسجمهور فاصله بگیرند و درباره جنگ ایران بهگونهای متفاوت از او سخن بگویند. یک فعال جمهوریخواه به شبکه MSNBC گفته است: «نامزدها و قانونگذاران قرار نیست برای دفاع از عملکرد رئیسجمهور در جنگ بدوند — نظرسنجیها نشان میدهد که بیشتر مردم با نحوهٔ مدیریت او موافق نیستند». رأیدهندگان مستقل همچنین عملکرد دموکراتها را در حوزه سیاستهای اقتصادی بهتر از جمهوریخواهان ارزیابی کردهاند.
۵. جمعبندی؛ از وعدهٔ پایان جنگ تا واقعیت پنجماهه
ترامپ در جریان انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۴ وعده داده بود آمریکا را از جنگهای طولانیمدت دور نگه دارد و در ابتدای این درگیری پیشبینی کرده بود که جنگ ایران تنها چهار تا پنج هفته به طول خواهد انجامید. اما تداوم پنجماههٔ جنگ و کاهش حمایت عمومی به ۳۳ درصد، او و حزب جمهوریخواه را در آستانهٔ انتخابات میاندورهای با چالشی جدی مواجه کرده است. رأیدهندگان مستقلی مانند «ریان اندرسون» که در سال ۲۰۲۴ به ترامپ رأی داده بود، اکنون میگوید: «اولویت اصلی من رسیدگی به مشکلات مردمی است که داخل آمریکا زندگی میکنند». با وجود افزایش سه درصدی محبوبیت شخصی ترامپ، جنگ ایران همچنان فاقد پشتوانهٔ اجتماعی گسترده است و میتواند به یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده در نتایج انتخابات میاندورهای و آیندهٔ سیاسی جمهوریخواهان تبدیل شود.