او همچنین از آنچه «منطق قدرت و استبداد» در مدیریت پروندههای بینالمللی، از جمله ایران و ونزوئلا خواند، انتقاد کرد و بار دیگر این پرسش را مطرح ساخت که بر چه اساسی برخی کشورها مجاز به داشتن سلاح هستهای هستند و برخی دیگر از آن منع میشوند. الطه برخی از گفتمانهایی را که به نام انسانیت مطرح میشوند «گمراهکننده و دور از واقعیت» توصیف کرد.
اظهارات احمد حسن طه از این جهت قابل توجه است که شاید بتوان گفت این نخستین موضعگیری انتقادی از آمریکا و در حمایت از ایران از سوی یک شخصیتی از اهل سنت در عراق است که چندان نسبت یا نزدیکی با تهران ندارد. با این حال اظهارات احمد حسن طه را بیشتر باید در چارچوبی اخلاقی و در قالب عرف بینالمللی در نظر گرفت و بهنظر نمیرسد این اظهارات چندان خاستگاه ایدئولوژیک در قالب حمایت از یک کشور مسلمان یا حمایت از مقاومت را داشته باشد زیرا وی در اظهاراتش همزمان از مواضع آمریکا در قبال ونزوئلا هم انتقاد میکند کما اینکه موضوع جنگ میان ایران و آمریکا را صرفا به پرونده هستهای تقلیل داده است در حالیکه جنگ فعلی بیشتر برای تغییر نظم فعلی خاورمیانه و از بین بردن گروههای مقاومت و استکبارستیز در منطقه است.