امام صادق علیهالسلام فرموده است:
«تقدیر امور و سرنوشتها در شب نوزدهم، تحکیم آن در شب بیستویکم، و امضای آن در شب بیستوسوم صورت میگیرد.»
هم چنین رسول اکرم میفرماید:
«هرکس در شب قدر از روی ایمان و اخلاص، به قیام و عبادت ایستد، گناهان گذشتۀ او، آمرزیده میشود».
پس بر ماست که این لیالی پربرکت را ارج نهیم و قدر بدانیم.
خداوند متعال در زندگی انسان، روزها و ماههایی قرار داده است که در آنها به خود و به آنها میبالد؛ روزهایی که در آن نفحههای رحمانی چون خنکای نسیم بهاری، تن و جان آدمی را شاداب میسازد و به او حیات مجدد میبخشد تا مغناطیس وجود خود را از حوزه جاذبههای دروغین برهاند و تعلقات دنیایی را از خود دور کند.
در این روزها و با این نفحهها میتوان در مدار جذبۀ الهی قرار گرفت، به سوی او شتافت و اوج گرفت. ماه رمضان این گونه است. عنقای وجود آدمی میتواند در این ماه، تا قلّۀ قاف پر کشد و از تماشای جلال و جمال خداوند به وجد آید.