جنگ ما نه، جنگ خدا
تا زمانی که جنگ را جنگ «ما» و دشمنمان بدانیم، نباید انتظار نصرت و یاری خدا را داشته باشیم. آن جنگ، جنگ ِابزار با ابزار و شخص با شخص و لشکر با لشکر خواهد بود و ربطی به خدا و امدادهای غیبی نخواهد داشت. باید تصویری که از جنگ در ذهن داریم و تصویری که می سازیم، تصویر *جنگ لشکریان خدا و اولیای خدا و «حزبِ الله» با اولیای طاغوت و حزبِ شیطان و «صادین عن سبیل الله»* باشد که ما در این میان هوای پیروزی جبهه خدا در برابر جبهه شیطان را داریم و البته کمر بستهایم در لشکر خدا از جان و مال مایه بگذاریم. اینجاست که *جنگ، جنگِ الله* می شود و او عزیز و شکست ناپذیر است و خودش خوب بلد است جنگ را مدیریت کند. هر جا خدا دید ما دغدغه خودمان را داریم، شک نکنید رهایمان میکند؛ دست کم تا زمانی که به خودمان بیاییم.
استغفار برای دوری از سستی
یکی از اموری که در جنگ میتواند ما را سست کند یا در حاشیه قرار دهد، اشتباهات و گناهان گذشتهمان است. *شیطان در صحنه غربال و تمحیص جنگ از این گناهان بهترین بهره را برای لغزش ما میبرد.* پس تا میتوانیم استغفار کنیم. از گذشتهای که از روی غفلت در راه شیطان سپری کردیم و توجه نکردیم که در میانۀ یک درگیری بزرگ تمدنی هستیم. استغفار، استغفار، استغفار. و در پی این استغفار از خدا بخواهیم ما را ثابت قدم کند.
رویارویی کفر و ایمان، زمان اجابت دعا
دعا سلاح مومن است. سلاح انبیاست. انبیا و اولیا در جنگها بیش از این که به عِده و عُده تکیه کنند به تضرع و دعا به درگاه الهی تکیه می کردند. *اگر دعا نباشد، ارتباط آسمان و زمین گسسته می شود و امان از آوارگی روی زمین!* متصل شویم به آسمان در این ایام و لیالی که درهای آسمان به صورت وسیع باز است. در روایت داریم وقتی دو صف موحدین و کفار مقابل هم قرار می گیرند، دعا مستجاب است. وقتی خون شهید روی زمین ریخته می شود، دعا مستجاب است. *زمین و زمان فریاد می زنند وقت استجابت دعاست*. از دعا غافل نشویم. در هر لحظه از شبانه روز و در هر حالتی، خصوصا بهترین حالت دعا یعنی نیمه شب در حالت سجده و با چشمانی اشکبار. فرصت را از دست ندهیم. آسمان آماده بارش است و زمین آماده رویش. بسم الله.
آنچه در بالا آمد، در قرآن مستند فراوان دارد؛ اما بهعنوان حسن ختام این متن، دعای ربیون در زمان دشوار جنگ را مرور کنیم:
*وَ ما كانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَنْ قالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ إِسْرافَنا فِي أَمْرِنا وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِين