امام سجّاد علیهالسّلام به پسرشان امام محمّدباقر علیهالسّلام فرمودند:
افْعَلِ الْخَيْرَ اِلىٰ كُلِّ مَنْ طَلَبَهُ مِنْكَ:* هر کس از تو طلب و درخواستی کرد، تو به او خوبی و عطا کن! هرکس از تو خیری خواست، آن را برای او انجام بده!
فَاِنْ كانَ مِنْ اَهْلِهِ فَقَدْ اَصَبْتَ مَوْضِعَهُ:
اگر او واقعاً اهل آن بود و مستحق بود، عطای تو در جایگاه مناسب خودش قرار گرفت و کار به جا انجام شد؛ یعنی اگر شخص نیازمندی بود که واقعاً راست میگفت و تو هم این خدمت را به او کردی و نیاز او را برآورده نمودی، عطای تو درست، به جا و مناسب انجام شد و از طرف دیگر
وَ اِنْ لَمْ يَكُنْ بِاَهْلٍ كُنْتَ اَنْتَ اَهْلَهُ:
اگر شخصی که درخواست و ابراز نیازی می کند اهل نبود، اهلیّت نداشت و اصلاً دروغ میگفت؛ ولی اهلیّت تو سر جای خود بود، تو سزاوار عطا، بخشش و کار خیر کردن بودی و آنچه را که شایسته و زیبندهی تو بود، انجام دادی. تو ضرر نکردی؛ حتّی اگر او خلاف می گفت، اهلیّت نداشت و سزاوار نبود، باز هم کار تو هدر نرفته است.
وَ اِنْ شَتَمَكَ رَجُلٌ عَنْ يَمِينِكَ ثُمَّ تَحَوَّلَ اِلىٰ يَسارِكَ وَ اعْتَذَرَ اِلَيْكَ فَاقْبَلْ عُذْرَهُ:
حضرت فرمودند: ای پسرم! اگر مردی سمت راست تو ایستاده بود، به تو دشنام داد و نسبت به تو هتّاکی کرد و آن شخص از سمت راست تو به سمت چپ تو آمد و از تو عذرخواهی کرد، عذر او را بپذیر و کینه ی او را به دل نگیر! حتّی اگر فاصله اینقدر کم بود، نگو که من تو را میشناسم؛ یادم که نرفته است و هنوز در خاطرم است که تو با من چه کردی. نه؛ حتّی اگر هنگامی که سمت راستت بود، به تو هتّاکی کرد و سمت چپ تو آمد و از تو عذرخواهی کرد، عذرخواهی او را قبول کن و عذر او را بپذیر.