عراق درگیر بحرانی راهبردی و پیچیده با عنوان «جنگ آب» است؛ بحرانی که بنا بر گزارشها، نه ناشی از تغییرات طبیعی بلکه حاصل یک طرح بینالمللی هماهنگ میان ترکیه و ایالات متحده تلقی میشود. منابع امنیتی و کارشناسان عراقی معتقدند که پروژههای سدسازی گسترده ترکیه بر روی دجله و فرات و کاهش عمدی سهم آب عراق، بخشی از سیاستی هدفمند برای تضعیف مناطق جنوبی و مرکزی کشور است. هدف این سیاست، فراتر از فشار اقتصادی و زیستمحیطی، ایجاد بیثباتی سیاسی و اجتماعی از طریق گسترش فقر، تشنگی و مهاجرت اجباری است تا زمینه فروپاشی تدریجی حاکمیت و انسجام داخلی عراق فراهم شود.
بیشتر بدانید
حملات مداوم رژیم صهیونیستی و افزایش تلفات غیرنظامیان در لبنان| مع المراسلین
خشم سازمان ملل از تصمیم ترامپ برای ازسرگیری آزمایشهای هستهای| قضیة ساخنة
پیامدهای اعلامشده این سیاست شامل آشکار شدن بحران زیستمحیطی و بهداشتی، افت کیفیت آب رودخانهها، شروع یا تشدید بیابانزایی، افزایش گردوغبار و تهدید امنیت غذایی و معیشتی کشاورزان و صیادان است. کارشناسان منابع آبی و نمایندگان محلی هشدار دادهاند که ادامه توقف رهاسازیها میتواند بیکاری، فقر و جابجایی جمعیتی را به سطوح بیسابقه برساند و فشار بر ساختارهای اجتماعی-اقتصادی جنوب را عمیق کند.
هدف راهبردی مشترک آمریکا و ترکیه تقسیمبندی قدرت در عراق است: تمرکز سرمایهگذاری و بازسازی در شمال (از جمله بازسازی موصل، توسعه کردستان و تقویت گذرگاه الولید) در برابر تضعیف و منزویسازی جنوب و مرکز، با هدف خالیسازی جنوب از نقشهای اقتصادی و زیربنایی. این الگوی توزیع منابع و زیرساخت، میتواند تغییرات دموگرافیک و اقتصادی پایداری ایجاد کند که نفوذ و منافع داخلی و خارجی را بازتوزیع نماید.
المعلومة سکوت و غفلت نهادهای دولتی را محکوم کرده و این سکوت را «خیانت ملی» مینامد و خواستار فشار دیپلماتیک و اقدامات اقتصادی قاطع برای احقاق حقوق آبی عراق شد.
اندیشکده راهبردی مقاومت دانشگاه امام صادق علیهالسلام